Hallo blogertjes,
29 februari … onze directie noemt dit een dagje extra leven dus tijd voor iets EXTRA leuks…
Wat dacht je van bewegen op klassieke muziek met onze schuldzakdoekjes?
Plak onderstaande link in je adresbalk om de sfeer op te snuiven… geniet ervan!
http://www.slide.com/r/aNGxKw7q1D_TZ5Fh_Md8nvGehhQwc52v?previous_view=mscd_embedded_url&view=original
Groetjes, juf Bérénice
Hallo bloggertjes,
even kort schetsen voor de “niet-K3-ouders”:
Gedurende drie weken hebben we een experiment gehouden in de klas: eens zien hoe lang het duurt vooraleer er schimmel op brood komt. Een sneetje brood op de kast in de klas… een sneetje brood thuis in de ijskast (dus het experiment ook als huistaak). Op welk sneetje brood komt het snelst schimmel?
Euh… drie weken verder en geen schimmeltje te bespeuren!!! Neen, ik zou liegen… enkel bij Destiny verscheen er de achtste dag schimmel op het sneetje brood thuis. Voor de rest bij niemand!
Oké, kan gebeuren, goeie koelkasten tegenwoordig?!
Maar wat met het brood op school dat gewoon op een bordje ligt en gedurende drie weken alle temperaturen doorstaat: van 20°C overdag, naar 10°C ’s nachts en zelfs vriestemperaturen enkele weken geleden ??? Er gebeurde niets!
Na een weekje vond ik dit niet abnormaal, na week twee was het tijd voor actie… Ik heb - hoe moet ik het mooi formuleren - even vals gespeeld om mijn experiment letterlijk kleur te geven. Dus nat gemaakt… geen resultaat! Overgoten met cola want de collega’s raadden zoet aan (ja het experiment werd zelfs in de leraarszaal besproken 
)… het veranderde niets aan de zaak! Oké, water en bloem dan maar… geen veranderingen! Sneetje in een zak en toegeknoopt… het kwam er weer picobello uit!
Ondertussen waren we al drie weken verder!!!!! Laatste poging: brood nat maken en in een plastic zak steken, toeknopen en op de vensterbank leggen in de zon… je gelooft het nooit: geen haartje te bespeuren!!!
En toen heb ik de moed opgegeven
Er wordt gezegd dat alles wat je de dag van vandaag koopt veel sneller slijtage vertoont, dat niets meer zo lang meegaat als vroeger… da’s dan wel buiten het brood van tegenwoordig gerekend! Al zou ik er wel niet meer van eten…
Groetjes, juf Bérénice
Hallo bloggertjes,
een dagje later wordt mijn vorige blog reeds vervolgd want de schuldzakdoek (zie blog “Toekawijsheden”) werd vandaag al voor de eerste keer gebruikt.
Gisteren was er een incidentje gebeurd met een verfpotje. Zoals wel eens meer gebeurt: potje op de grond… Elke kleuterjuf kan het beamen, de keren dat zoiets voorvalt kan je niet meer op twee handen tellen. Dus absoluut geen reden om boos te worden, want eerlijk hoeveel keer ben ik het zelf al niet tegengekomen?!
Dus potje op de grond… maar als ik vroeg wie het gedaan had met de vraag om het even op te vegen… niemand! En ik ben tolerant wat knoeien betreft want een klas waarin de kleuters zich creatief uiten mag wél vuil worden (sjjjjjt, want dat hoort het onderhoudspersoneel natuurlijk niet zo graag ) maar als het op liegen aankomt, ben ik minder inschikkelijk.
Een potje dat per ongeluk op de grond belandt, alle begrip voor maar een potje dat door niemand op de grond valt… grrrr!
Op zo’n momenten maak ik er ook een punt van dat de waarheid aan het licht komt dus om een lang verhaal kort te maken, er werd niet gespeeld totdat de “schuldige” kleur bekende.
Enkele maanden geleden hebben we ook van Toeka geleerd dat liegen nergens voor nodig is. Ook niet als er iets misgaat, zelfs Toeka is het toen overkomen.
Wat gebeurt er na een tijdje… S. vertelt dat hij het gedaan heeft.
Nu, vanmorgen open ik het heen- en weerschriftje van S. en wat blijkt: hij had het helemaal niet gedaan, hij had het ’s avonds spontaan tegen mama verteld. Maar hij had gezien wie het wél gedaan had.
Na een apart gesprekje met S. waar de andere kleuters uiteraard niet bij waren, komt de hele waarheid aan het licht. Moment bij uitstek voor S. om zijn schuldzakdoek boven te halen. Dus voor de klas doet hij zijn verhaal, ZONDER wie het wél gedaan heeft bij naam te noemen want de waarheid moest uit het kind zelf komen. We wilden NIEMAND zomaar beschuldigen…
Ik wil hier geen namen noemen want dat is nu net niet de bedoeling van dit verhaal. Ik wil enkel nog meegeven dat ik aan alle kleuters één voor één heb gevraagd of hij/zij het gedaan had en uiteindelijk is de kleuter zelf voor zijn fout uitgekomen - van de eerste keer - zonder dat ik heb moeten zeggen “maar S. heeft gezien dat jij het was…” Fantastisch dus! Ik had het niet onmiddellijk verwacht maar dit was echt wat ik wou bekomen!
Dus de schuldzakdoek is al mééééééééér dan goed van pas gekomen vandaag!
Ik had gezegd dat het verhaal een staartje zou krijgen hé
Groetjes, juf Bérénice
Hallo bloggertjes,
deze week is Toeka weer van de partij in onze klas en hebben we ook het Toekathema “Schuld” verder uitgediept. Schuld… niet zo evident om uit te leggen. Wat is schuld? Wanneer krijg je de schuld? Wanneer geef je iemand de schuld? Mag je zomaar iemand de schuld geven? Krijg je ook de schuld als iets “per ongeluk” gebeurt? Allemaal bedenkingen waarover de kleuters toch even moeten bezinnen.
Dit lukt vrijwel vlot met het verhaal van Jonas en zijn schuld.
“Schuld wil niet meer in Jonas huizen en verhuist naar een hoekje van zijn slaapkamer. Nu dat Schuld niet meer in Jonas schuilt kan Jonas ook nergens meer de schuld van krijgen. Dit lijkt hem best wel leuk. Wanneer hij per ongeluk een kopje omgooit, krijgt hij ook niet de schuld van mama. Of wanneer hij het speelgoed niet in de juiste bak opbergt, geeft ook de juf hem niet de schuld. Jonas voelt zich veel beter uiteraard. Maar Schuld begint zich te vervelen in het hoekje van de slaapkamer en op een nacht kruipt hij weer bij Jonas in bed. Hij wil veel liever weer kattenkwaad uithalen… eens aan Jentes paardenstaart trekken … of het springtouw van Charlotte verstoppen… Maar daar is Jonas helemaal niet mee akkoord. Schuld mag enkel terugkomen als hij zich aan de regels houdt. Schuld vindt het wel jammer want kattenkwaad was meer dan leuk maar hij is dan toch nog liever bij Jonas waar er eens iets per ongeluk misloopt dan alleen in het hoekje van de kamer. En zo komt het dat Jonas en ieder van ons een “schuld” heeft.”
Na dit verhaal blijkt dat de kleuters veel beter begrijpen wat schuld is. En vooral enkele voorvallen van onze eigenste sloebers deze week (en voordien) zorgden ervoor dat het Toekathema meer diepgang kreeg en vooral zeer goed begrepen werd. Een schoolvoorbeeld van “de leefwereld van het kind”!
Ik heb de namen van onze kleuters weggelaten want het is nu zeker niet de bedoeling met de vinger te gaan wijzen… “Zeg, lees eens wat je kleuter heeft uitgespookt!” Neen, dus!
Een banaan in de gang op de grond … een klasgenoot heeft het gezien maar gaat er toch opzettelijk op trappen… Wie krijgt er de schuld? Is het terecht?
Een boekentas op de speelplaats vol met drankjes… twee kindjes staan er lustig op en neer op te springen, de drankjes lekken uit in de boekentas… Wie krijgt er de schuld? Is het terecht?
Een potje verf wordt per ongeluk omgestoten maar het jongetje komt er niet voor uit… Waarvan krijgt hij de schuld?
Een meisje wordt uitgesloten… ze mag niet meespelen van twee andere klasgenootjes. Het meisje is verdrietig… Kan het jouw schuld zijn als iemand verdrietig is?
Juf leunt tegen de kast, de garagelift valt eruit, is helemaal los. Juf ruimt het op en puzzelt alles terug in elkaar… Is het haar schuld dat de garagelift bijna kapot was?
Met bovenstaande voorbeeldjes is duidelijk dat de kleuters het helemaal begrepen hebben. In een filosofisch gesprekje besluiten we:
- schuld = als er iets misgaat en jij het gedaan hebt
- onterecht beschuldigd worden = als ze zeggen dat jij het gedaan hebt maar dit helemaal niet het geval is
- je mag niet zomaar iemand beschuldigen
- als er iets per ongeluk gebeurt, krijg je niet de schuld
- je krijgt wel de schuld als je iets opzettelijk doet
- liegen is opzettelijk iets verzwijgen en krijg je daarvan de schuld
- je kan iemand pijn doen of verdrietig maken door jouw schuld
Aansluitend op deze klassikale activiteit gaan de kleuters aan het werk aan de creatafel om een “schuldzakdoek” te maken. Een schuld… wat?
Een zakdoek die net geen schuld bevat. Elke kleuter heeft al eens meegemaakt dat iemand hem of haar beschuldigt van iets dat zij/hij niet gedaan heeft. Wanneer vanaf nu zoiets nog eens gebeurt, neemt de kleuter die ten onrechte beschuldigd wordt zijn/haar schuldzakdoek van de draad en gaat daarmee naar de juf om te zeggen dat hij/zij beschuldigd wordt van iets dat misgelopen is. De “beschuldigde” en de “schuldgever(s)” gaan samen een gesprek houden aanvankelijk met de juf - later alleen - om tot de vaststelling te komen of er inderdaad sprake is van onterechte beschudigingen. En wat er dan vervolgens moet gebeuren om de lucht uit te klaren.
Dus elke kleuter wordt vandaag of morgen aan de creatafel verwacht om zijn of haar “schuldzakdoek” kleur te geven met ecoline.
En morgen wordt het Toekathema “Schuld” nog eens héél leuk afgesloten met een muzikale en kleurrijke zakdoekendans!
We dansen op verschillende muzieksoorten en bewegen mee op de maat van de muziek… en zwaaien met de kleurrijke zakdoeken maar!
Ik vind het zelf een heel leuk gegeven die “schuldzakdoek”. Ik hoop dan ook vanharte dat het een succes wordt en de kleuters op die manier minder gauw komen klikken over iets dat gebeurt, iets dat iemand misdoet en even nadenken voor ze iemand beschuldigen.
Wordt zeker vervolgd…
Groetjes, juf Bérénice
Hallo bloggertjes,
vandaag volgde ik tijdens onze kindvrije dag een studiedag i.v.m. bloggen in de klas. “Hé, da’s interessant”, was mijn eerste reactie. En zelfs na de studiedag was ik er nog steeds van overtuigd… goed zo!
Dus, dit is mijn proefstuk… de eerste druk… mijn huiswerk… kortom, mijn eerste probeersel! Laten we bij deze vooral niet vergeten: “oefening baart kunst”!
Groetjes, juf Bérénice
Aangedreven door WordPress.com
