Dinomuseum

Hallo bloggertjes,

vandaag is het dan eindelijk zover: het bezoek aan het Museum voor Natuurwetenschappen - alias het dinomuseum - is een feit.

Bij aankomst in het museum wordt de klas in twee groepen verdeeld, derde kleuteklas en eerste leerjaar door elkaar want het gaat hier tenslotte om een integratie!

De eerste halte wordt de vitrine met de Iguanodons. De grootste dinofonds in België, specifiek in Bernissart! Het museum telt 31 skeletten van Iguanodons, niet allemaal volledig weliswaar maar sommige exemplaren nog zéér goed intact. België staat daarmee op de derde plaats in de wereld!

We bestuderen samen met gids Jeroen ( de groep van juf Yasmine had een andere gids waarvan ik de naam niet ken???) de Iguanodons. We bekijken de dino’s van boven zodat we bijna op ooghoogte zitten, we nemen een kijkje vanop de grond en we kunnen zelfs op een dino wandelen… welke mama en papa had dit genoegen al?! Niemand zeker… Wij wel!
De Iguanodon dankt zijn naam aan de grote gelijkenis van zijn tanden met die van een leguaan vandaar: iguana = leguaan en don = tand.

We bestuderen de Iguanodon van kop tot staart. Wat valt ons op aan zijn voorpoten? Hij heeft precies handen maar zijn duim is een heel grote klauw. “Waarom zou dat zijn?” vraagt gids Jeroen. “Omdat hij zich kan krabben als hij jeuk heeft”, is Dries zijn respons. Bijna, maar het is uiteraard eerder om zich te verdedigen.

Na de Iguanodons is het de beurt aan de rest van het museum. Zo zien we de skeletten van een Stegosaurus, Tyrannosaurus Rex, Triceratops en een Diplodocus.

We stellen ook vast dat de poot van een Brachiosaurus torenhoog is… ongelofelijk, alleen maar de poot reikt tot het plafond van het museum!

We sluiten de rondleiding af met een kijkje bij het skelet van een kleine dino met pluimen. Ja, ja, de voorloper van de kippen dus. Volgens gids Jeroen hebben we allemaal al dinosaurussen gezien en gegeten, namelijk de kip! Leuk weetje dus!

Na deze boeiende rondleiding gaan we knutselen en wat toevallig: een stegosaurus (zoals Dino hé).
Knippen en plakken

en we hebben een stegosaurushoedje!

De leukste afsluiter wordt toch wel het echte opgravingswerk. De kleuters gaan een steenkoolmijn in en halen er een brok “steen” uit en kappen maar.

Als échte paleontologen komt stukje voor stukje een dinosaurus tevoorschijn. En alle minidino’s mogen mee naar huis!

Een voormiddag die dus meer dan de moeite waard was en voor onze kleutertjes een prima afsluiter van dit beestig leuke thema.

Prettige vakantie!

Groetjes, juf Bérénice

Dino en cadeautjes

Hallo bloggertjes,

dat de kleuters verzot zijn op Dino moet ik de K3-ouders niet meer vertellen hé. Dus misschien voor alle andere bloggers dit stukje:

Milan gaf enkele dagen geleden de aanzet om een cadeautje mee te brengen voor Dino. Ondertussen begint het al te gelijken op kerst want Dino kreeg reeds 4 geschenkjes. Allemaal even origineel!
Van Beau kreeg hij gisteren een tekening… van een prinses. Een prinses had Dino wellicht ook nog nooit gezien en ook dinosaurussen hebben wel eens last van lentekriebels - in tegenstelling tot het weer - dus Dino zal de paasdagen niet alleen maar met een prinses mogen doorbrengen!
Van Gilke kreeg hij een ster gemaakt van strijkparels. Tja, sterren zal Dino wellicht de laatste dagen niet echt te zien gekregen hebben en ‘t ziet er niet naar uit dat het voor direct zal zijn!
En om het compleet te maken deed Frann hem vandaag een autootje cadeau! Kwestie dat hij zich niet verveelt tijdens de paasvakantie!

Nu serieus, eigenlijk ging Dino vanaf morgen met mij mee naar huis maar ik vrees dat de plotse verdwijning van Dino niet onopgemerkt voorbij zal gaan. Nog even wachten daarmee dus. Voorlopig behoudt hij dus zijn vaste stek bij Kikker en Toeka!

Groetjes, juf Bérénice

Spelen met dino’s

Hallo bloggertjes,

ons dinosaurusthema loopt stilletjes aan op zijn einde dus tijd voor een dinoquiz met verscheidene dino-opdrachtkaarten.

We verdelen de klas in drie groepen want we spelen het spel niet alleen maar in groep… je team is maar zo sterk als de zwakste schakel!
De kleuters kiezen een naam voor hun groep en zo krijgen we:

- de Tyrannosaurussen met Dries, Lika, Emmily en Anna

- de Ankylosaurussen met Frann, Junior, Destiny en Siemen

- de Stegosaurussen met Mali, Beau, Gilke en Milan

De quiz wordt een allegaartje van weet-, denk- en doevragen:
“Tel van 0 tot 10.” Geen probleem voor Destiny. Lika probeerde het tot 20 en dit lukte bijna…
“Geef de juf 5 dino’s.” Anna moet er zelfs niet bij nadenken, zo vlot! Mali moet er 15 nemen, maar ook zij slaagt er feilloos in.
“Tel van 10 tot 0.” Dit is al wat moeilijker maar nadat twee kleuters dit zonder succes probeerden, lukte het Dries wel.
“Geef een woordje met beginletter v”. ‘Voet’ weet Emmily. Wanneer Siemen een woordje met ‘t’ moeten zoeken, denkt hij aan bijna-naamgenoot ‘Tiemen’. En Gilke krijgt de opdracht een woordje dat begint met ’s’ te zoeken. “Niet moeilijk”, denkt Gilke, “Seppe - zoals mijn broer - natuurlijk!”
Terwijl bij de bovenstaande denkvragen soms pogingen van verscheidene kleuters nodig zijn, verlopen de doevragen foutloos.
Beau moet 5x in de lucht springen… een makkie hé Beau.
Junior moet zich zo klein maken als de kleinste dinosaurus en Milan krijgt de opdracht te kruipen als een grote dino… poep in de lucht denkt Milan en inderdaad groter kan hij zich niet maken om voort te kruipen!
En Frann kiest er blijkbaar altijd juist de weetvragen uit: “Leven er nog dinosaurussen?”, “Wat eten dino’s?” Beide vragen beantwoordt Frann correct.

Ook onze directie komt de quiz bijwonen en staat ervan versteld hoeveel de kleuters al kennen en kunnen met betrekking tot dino’s.

Na een halfuurtje quizen is de uitslag bekend:
7 punten voor de Tyrannosaurussen, 6 punten voor de Ankylosaurussen en eveneens 7 punten voor de Stegosaurussen. Zoals het een echte quiz betaamd is er nog een schiftingsvraag nodig. “Hoeveel miljoen jaar geleden is Dino in de teletijdmachine gestapt?” Na tientallen gokpogingen van zowel de Tyrannosaurussen als de Stegosaurussen geeft Dries het goede antwoord: 125 miljoen jaar geleden!

De winnaars van de dinoquiz zijn bekend: de Tyrannosaurussen! Bravo, bravo, bravissimo!

Na de speeltijd is het tijd voor een bewegingsles, een estafette. Weer spelen we in groep, weer geldt de slogan: je team is maar zo sterk als de zwakste schakel! Tijdens een estafettespel absoluut voelbaar want vlug zijn is belangrijk, maar ook correct en nauwgezet zijn, alsook aandachtigheid. En aanvankelijk hebben de kleuters enkel oog voor het eerste maar al gauw merken ze dat er meer aan te pas komt en vooral ervaren ze dat estafette niet alleen gespeeld wordt.
Weer gaan dezelfde ploegen aan de start: de Tyrannosaurussen, de Ankylosaurussen en de Stegosaurussen. Zijn de bollebozen van daarstraks nu ook in het estafettespel het sterkst?
In het begin van het spel lijkt het die richting uit te gaan want de Tyrannosaurussen staan al 3 spelletjes voor. Een inhaalmanoeuver van de Stegosaurussen, nadien benen ook de Ankylosaurussen bij. Pas tijdens het tiende spel valt het verdict: de Stegosaurussen winnen het estafettespel! Een groot Zandloperapplaus voor deze nipte maar verdiende overwinning!

En de volgende keer is het de beurt aan de Ankylosaurussen!

Groetjes, juf Bérénice

In de ban van Dino

Hallo bloggertjes,

dat sommige kleuters toch wel héél erg in de ban zijn van Dino bewijst het volgende korte blogje:

Milan kwam vanmorgen in de klas en vertelde trots dat hij een cadeautje meehad voor Dino. En inderdaad een zelfingepakt groen pakje… Milan mocht uiteraard het pakje opendoen. Niet dat Dino een knuffel is en eigenlijk geen pakjes kan opendoen - zoals zijn mama zegt realiteit en fantasie die versmelten - maar de logische verklaring dat hij moet helpen om het pakje open te doen legt Milan bij het feit dat Dino toch geen handen heeft, met poten gaat dat niet natuurlijk!

Alle nieuwsgierige blikken op het pakje gericht… want wat zal er tevoorschijn komen? Milan weet ons al te vertellen dat het iets is dat Dino nog nooit gezien heeft, dat Dino daar nog nooit geweest is…

Als het pakje opengaat, weten we het allemaal:
… een GROTE SCHELP… die Milan gekregen had toen hij met zijn oma aan de zee was.

Als dit geen origineel en verrijkend cadeau is voor Dino! Deze laatste is ook meer dan enthousiast want Milan krijgt een dikke dinosauruszoen!

En Dino heeft misschien geen handen maar ook in zijn poten lukt het hem om de schelp niet meer los te laten!

Groetjes, juf Bérénice

Dino op bezoek

Hallo bloggertjes,

weten jullie wie er vanmorgen onder mijn bureau zat?

Ja, ja, Dino. Hij was gisteren toen Carolina onze klas kwam kuisen stiekem binnen geslopen!

De kinderen waren - van de eerste tot de laatste - sprakeloos als ik hem op mijn arm de kring binnen bracht. En toen volgden de eerste “waw”-s en “ooooooh”-s. Ongelofelijk om te zien hoe ze er allemaal volledig in opgingen.
Toen Dino opeens geluid maakte, schrikte Junior zich een bult… dat had hij blijkbaar niet verwacht!

“Wat zou hij ons te vertellen hebben?” vroeg ik. Frann dacht onmiddellijk dat hij ‘hallo’ zei. En Lika vervolledigde met ‘lieve kinderen’. Ze dacht ook wel dat hij zei dat we mooie dingen hadden gemaakt. En voor de rest hadden ze geen flauw benul wat hij nog te vertellen had. Gelukkig voor de kleuters versta ik dinotaal en was ik de vertaler van dienst. Dino vertrouwde me ook toe dat hij héél blij was bij ons in de klas te zijn.

Milan vroeg of Dino eens voor ons wou stappen maar onze kleine dinosaurus vertelde me dat hij toch een beetje té verlegen was om dat te doen.

“En willen jullie hem een knuffel geven?” Dat wilden ze allemaal! “Wat zacht”… “Wat is hij lief”… Dino viel duidelijk hééééél erg in de smaak!

Plak onderstaande link in je adresbalk om de knuffelaars aan het werk te zien:
http://www.slide.com/r/6PqJw0hV3z_s88vs-MjxkGRdQ6FcfrcZ?previous_view=mscd_embedded_url&view=original

En uiteraard kreeg Dino een gezellig plekje bij Toeka en Kikker. Hij leek beslist helemaal in zijn nopjes. “Ja, hij lacht”, stelde ook Milan vast.

Toen juf Marijke even in de klas kwam om iets te vragen, kreeg ze er geen speld tussen want Dries vertelde ronduit over het bezoek van Dino!
Even later als de kinderen in de hoekjes aan de slag waren, hoorde ik volop wilde verhalen over Dino. Junior discussieerde met Milan en ik hoorde hem zeggen: “Dino is niet echt!” Oei, dat stond Anna niet aan want ze reageerde onmiddellijk: “Toch wel, hé juf!” Ook Milan had een doorslaggevend argument: “Hij kan wel lopen hoor… hij durft het gewoon niet goed!” En Siemen wist het helemaal: “Nu leven er geen dinosaurussen meer maar Dino natuurlijk wel want hij is in de teletijdmachine gestapt!”

Dus je hoort het, Dino is méér dan een knuffel!

Groetjes, juf Bérénice