Ronde van de Zandloper

Hallo bloggertjes,

vandaag vindt het laatste sportevenement plaats voor onze sportrubriek op netCOOL: De Ronde van de Zandloper!

(Bijna) alle kleuters verschijnen met hun fiets ten tonele. Aangezien het weer niet echt standvastig is vandaag beslis ik om direct te gaan koersen nu dat de zon nog schijnt…

Kleuters met een fiets trekken een échte wielertenue aan, de andere kleuters worden gebombardeerd tot supporters want die moeten er uiteraard ook zijn. Door omstandigheden supporteren de kleuters uit K2 mee. Zoals het op een echte koers hoort: het moet drummen zijn voor een goed plekje te bemachtigen!

We stippelen samen een parcours uit, doen even een proefrit en dan verschijnen de renners aan de start: Siemen, Junior, Branko, Emmily, Dries, Gilke, Beau en Mali.

Nog even Lika, supporter van Junior, interviewen en een pronostiekje bemachtigen van Anna. Anna zou graag hebben dat Emmily wint maar ze denkt eerder dat Dries zal winnen… We zijn benieuwd!

Destiny mag met de vlag het startsein geven en dan gaan de renners van start.

Het wordt al gauw duidelijk dat het een strijd wordt tussen Dries, Junior en Branko. Vooral de twee eersten snoepen geregeld de eerste positie van elkaar af. Maar Junior heeft technische problemen… zijn remmen willen niet mee – of beter ze remmen als ze niet moeten remmen – waardoor hij enkele keren – zonder veel erg – ten val gaat. Het zou leuk geweest zijn om eens iemand anders de eerste positie te weten innemen tijdens een sportwedstrijd maar weer gaat Dries – uiteraard verdiend – met de eerste plaats lopen! Jammer voor Junior! Maar achteraf tijdens het interview blijkt dat Junior het zijn vriend héél erg gunt… tof van hem! En nog eens: een groot Zandloperapplaus voor Dries!

En daar verschijnen de eerste regenwolken… gelukkig zit de wielerwedstrijd erop…

Groetjes, juf Bérénice

Juf is jarig

Hallo bloggertjes,

Lika maakte – toen ze gisteren ontdekte dat ik jarig was geweest in het weekend – zelfs een kroon voor mij. Dan mag ze toch wel eens met mij – én mijn kroon – op de foto hé!

Maar niet alleen voor speciale gelegenheden denken ‘mijn’ kleuters aan mij. Beau bracht me gisteren zomaar een kettingetje mee dat ze zelf had gemaakt en met alle tekeningen die ik dit jaar al kreeg kan ik mijn huis behangen! Nog maar te zwijgen over alle lieve woorden en knuffels, die maken een slechte dag goed!

Niets zo oprecht als de appreciatie van een kind!

Groetjrs, juf Bérénice

Jarig

Hallo bloggertjes,

vandaag is het feest… hiep, hiep hoera ik word 35 jaar!

Vijfendertig kaarsjes op de taart hebben we zelfs niet geprobeerd… maar best ook, ik kreeg die vier nog niet uitgeblazen!

En of de taart nu nog lekker was viel af te wachten want in al mijn bedrijvigheid heeft de taart maar liefst drie uren in een hete auto gestaan… oeps, vergeten!

Groetjes, juf Bérénice

Kindvrije dag

Hallo bloggertjes,

vandaag is het kindvrije dag op de Zandloper. Wat we vandaag gaan doen is nog een groot mysterie maar teambuilding is het opzet. We weten enkel dat we om 8.15u in kledij die ‘nat’ mag worden en modder bestendig is paraat moeten staan aan de bus. Bestemming Middelkerke!

Via een memo van de directie weten we enkele dagen op voorhand dat we ook reservekledij en een handdoek moeten voorzien. Toen ik dat las, dacht ik “o nee!” Natuurlijk begin je dan te brainstormen wat er zoal op het programma kan staan. Kledij die nat kan/mag worden, die vuil kan/mag worden, reservekledij voorzien, een handdoek, er zijn douches,… Dit klinkt allemaal héél avontuurlijk… sportief?! En als er iets is wat ik niet ben, is het sportief!

Ene keer in Middelkerke aangekomen stopt de bus aan een voetbalplein. “Toch geen voetbal hé”, is het eerste dat door mijn hoofd schiet want in tegenstelling tot mijn kleuters heb ik een allergie voor voetbal! Of laat het mij zo formuleren: mijn oog-voet-coördinatie is niet dat wat het zou moeten zijn!

Maar achter het voetbalplein zie ik ook een heleboel meer avontuurlijke stellingen. En ik zit er niet ver naast want even later worden we opgewacht door een medewerker van The Outsider-Coast die ons vertelt dat we vandaag een hindernissenparcours zullen doorlopen. “Als dat maar goed afloopt!” denk ik. Weer horen we vertellen dat we kledij aan moeten trekken die nat mag worden. En het enige dat ik vandaag – met 15°C buiten – niet wil worden is kletsnat… Dit denk ik stil maar deel het eveneens luidop met de groep!

Om voorzichtig te beginnen wordt onze evenwichtszin op de proef gesteld. Dit gaat vlot.

Als een volleerde balletdanseres stap ik zelf over de balk van punt A naar punt B.

Via een apenslinger komen we aan een houten muur. Oei, moet ik daar echt over?! Voor alle duidelijk, we moeten niets vandaag en iedereen doet wat ie kan, waar ie zin in heeft! Maar ik ken me, ookal heb ik niet echt veel armspieren, dit moet ik gewoon eens proberen. Desnoods met een duwtje in de rug… figuurlijk dan wel wel want er kwam meer dan enkel een duwtje in de rug aan te pas!

De volgende halte wordt een evenwichtsparcours over een gracht. Nat worden wordt reëler! Eerst steek ik een handje toe bij de anderen. En dan opeens ben ook ik aan de beurt, als laatste dan nog… iedereen die op mijn vingers – in dit geval mijn voeten – staat te kijken… niets voor mij! Het begint al wiebelig. Véél te wiebelig! Juf Julie houdt haar hart vast… al lijkt op onderstaande foto meer dat ze me staat uit te lachen!

Schuifelend sla ik me erdoor voetje voor voetje nader ik het einde.

Bij de volgende hindernis slaat de schrik me om het hart. Dit kan ik niet droog tot een goed einde brengen.
Evenwijdige balken achter elkaar en wat wiebelen om elkaar te ‘plagen’

Ook de daarop volgende hindernis met twee evenwijdige balken naast elkaar overleef ik. Meer schrik heb ik bij de derde hindernis want dit vraagt armspieren en die heb ik toch wel niet, zeker?! Enkele touwen achter elkaar is de enige manier op je naar de overkant te leiden, geen enkele steun voor de voeten, enkel water… De gids staat aan de zijkant om je ‘op te vangen’ voor als het je niet lukt. Precies alsof ik me wel naar de zijkant kan slingeren als het me niet meer lukt! Ik kan natuurlijk ook de gemakkelijke weg kiezen en me langs de touwen aan de zijkant – die steun voor handen en voeten biedt – naar de overkant begeven… Maar neen, ik ben hier toch wel voor het avontuur zeker! Daar gaan we dan 1,2,3 touwen en dan… PLONS! Ik wist het op voorhand dat ik niet tot bij die gids zou geraken! Iemand moest nat worden vandaag en al had ik me zo voorgenomen om niet diegene te zijn… té overmoedig zijn, heet dat dan! Nu, ik kan het ook beschouwen als een vorm van entertainement voor mijn collega’s, zij hebben zich in ieder geval kostelijk geamuseerd. En ik eigenlijk ook, de weg terug – naar de douches – moet ik lachen om mijn eigen onhandigheid… dat moet ik toch wel weer tegenkomen! Euh, de rest van dat gedeelte heb ik dus niet meer afgelegd… ‘k Zat in de kleedkamer hé! Kletsnat tot op mijn bloot vel… gelukkig heb ik dat voorzien en een heel nieuwe garderobe meegebracht.

Ene keer terug in een warme tenue is ook de rest van de groep aangekomen bij de laatste hindernis: een death ride. Yes, dat heb ik al altijd eens willen doen! Na een lastige klim naar boven, krijg ik toch wel de bibber ene keer ik boven sta. Ik heb het gevoel dat ik het niet ga durven… het GO!-sein is al gegeven maar ik kan me niet zover krijgen om te springen… Of toch?!

Ja hoor, ik kan mijn angst overwinnen en spring toch. Onbewust trek ik mijn benen op ‘k heb dan ook geen andere droge outfit meer mee hé!

Dat was de laatste hindernis voor vandaag… ik ben trots op mezelf dat ik alles geprobeerd én gedaan heb!

Deze teambuilding sluiten we af met een lekker etentje in ‘De Zeebries’ op de zeedijk van Middelkerke.

Ik had het op voorhand niet verwacht maar ik heb echt van de dag genoten. ‘k Heb dingen gedaan die ik anders nooit zou doen/durven(?). Voor mij is dit een geslaagde teambuilding want bij deze mensen voel ik me op mijn gemak – bij hen mag ik eens onhandig zijn, voor aap staan,… – anders had ik dit alles nooit gedaan!

Groetjes, juf Bérénice

PS Voor meer foto’s van deze teambuilding, ga naar ‘Nieuwtjes’ en klik op ‘Teambuilding’, dan zie je ook de avonturen van de andere leerkrachten.

Voetbal

Hallo bloggertjes,

voor de sportrubriek van netCOOL wordt er vandaag een voetbalmatch rechtstreeks uitgezonden.

In de klas stel ik de ploegen evenwichtig samen. Een moeilijke klus blijkt achteraf, want de eindscore geeft aan dat ik daar toch niet helemaal in geslaagd ben.

Elke ploeg kiest in samenspraak de naam van hun voetbalploeg, de kapitein en de keeper.

Het wordt een strijd tussen FC Voetbalteam en FC Barcelona.

FC Voetbalteam heeft Dries (kapitein), Gilke, Frann, Branko en Destiny als spelers. Beau staat in de goal.
FC Barcelona heeft Siemen (kapitein), Mali, Emmily, Lika, Anna en Milan als spelers. Ze duiden Siemen ook aan als keeper.
Meester Filip vragen we als scheidsrechter.

Als alle afspraken duidelijk zijn trekken we naar de speelweide voor de allereerste K3-voetbalwedstrijd.
De wedstrijd komt traag op gang, de kleuters vergeten voetbal te spelen en wandelen maar wat over het plein. Als ik hun aanmoedig om voetbal te spelen zoals op TV hebben ze door wat er van hen “verwacht” wordt. Al gauw staat FC Voetbalteam aan de leiding, drie punten voorsprong, Dries is helemaal in vorm. Tijd voor een wissel bij FC Barcelona, Anna wordt keeper zodat de ploeg versterkt wordt met een jongen op het veld. Siemen moet echter zijn draai nog vinden want hij gaat enkele keren in de aanval… naar het verkeerde doel! Maar niet enkel de jongens spelen voetbal op het plein, want Lika gaat er keihard tegenaan. Ook Anna staat haar mannetje in het doel en kan enkel ballen buiten houden. Na een tijdje staat het (bijna) gelijk. Maar dan neemt FC Voetbalteam toch weer de touwtjes in handen, bouwen ze de voorsprong verder uit en is de strijd gestreden.

Nu laten mijn verslaggeverstalenten het even afweten want ik weet de score niet meer… 6-3… als ik me niet vergis?!

Felicitaties geven en in ontvangst nemen, truitjes wisselen en terug naar de klas.

“Dat willen we nog eens doen, juf!” Zo hoor ik het graag natuurlijk!

Groetjes, juf Bérénice