Hallo blogggertjes,
mijn trouwe fans wil ik even laten weten dat je de foto’s van het kunstproject eindelijk kan bekijken op de K3-pagina van de schoolwebsite. Ik had in mijn themabrief geschreven dat je ze kon bekijken op de website maar de server in Brussel zat weer eens geblokkeerd waardoor ik het kunstdocument niet op de K3-pagina kon plaatsen. Mijn excuses voor het verkeerdelijke bericht maar dit is bij deze ondertussen rechtgezet.
Nog een fijne zondag verder!
Groetjes, juf Bérénice
Hallo bloggertjes,
we sluiten de week af met een klasboekfragment:
Rhune had een droom: we waren op school en het vliegtuig van Spiderman was daar.
Hailey is blij dat Fluffy niet dood is maar wel verdrietig dat Loesje wel dood is.
Arwen is blij dat het nog zeven keer slapen is en dan mag ze naar Plopsaland.
Imme is blij dat het haar verjaardag is.
Margot vindt Imme haar kroon mooi. Arwen ook.
Bram heeft eens een kerkhof gemaakt voor diertjes.
In de paasvakantie mag Mare één keer in bed slapen met Harry erbij.
Je mag niet naar Gitane haar schaap rennen want anders loopt het weg van de draad.
Beau Ramon is blij dat ze naar Immes verjaardagsfeest mag.
Janara is heel blij dat haar contract af is.
Prettig WE allemaal!
Groetjes, juf Bérénice
Hallo bloggertjes,
er is er een eentje jarig vandaag… hiep, hiep hoera voor Imme.
Imme kiest een bloemenkroon uit en we smullen van lekkere ijsjes. Ook de meesters en juffen die willen worden op een ijsje getrakteerd… mmm het smaakt.
Groetjes, juf Bérénice
Hallo bloggertjes,
na een uitgebreid kunstverslag is het weer eens tijd voor het klasboek. Wat vertellen jullie kleuters zoal?
Mare heeft een bobbeltje van Harry op haar bil gekregen.
Axelle is blij dat ze een nieuw uurwerk gekregen heeft.
Hailey is blij dat ze naar de opvang mag.
Ruben is blij dat zijn contract af is. Beau Ramon ook.
Margot is blij dat ze nog één stempel moet doen, rekenhoekje.
Imme is blij dat haar zus bijna genezen is op haar duim want ze heeft een spuit gekregen.
Bram heeft met zijn broer karate gedaan.
Gitane haar papa heeft 2 kippen, een haan, een schaap en een hond.
Janara is blij dat haar contract af is omdat het al zoveel is af geweest.
Groetjes, juf Bérénice
Hallo bloggertjes,
in het kader van ons kunstthema wil ik het nog even hebben met de kleuters over Afrika want kunst bestaat natuurlijk over de hele wereld.
Ik ben thuis op het internet op zoek gegaan naar een passend kunstwerk en na een lange zoektocht – want ik vond mijn goesting niet 
– heb ik eindelijk iets heel passends gevonden…
Maar eerst bekijken we in een boek met Afrikaanse kunst enkele kunstwerken naar de hand van Afrikaanse kunstenaars.
Beau Van Moerkekre merkt op dat sommige kunstwerken lijken op dingen uit Egypte… dat kan uiteraard want Egypte ligt in… Afrika!
Maar ik wil het eerder hebben over de kleuren… Welke kleuren zien we veel? Vooral beige, zandkleur, bruin, zwart, wit, geel, rood en soms ook wel groen. We onthouden een nieuw begrip: natuurkleuren.
Dan leg ik het boek even terzijde want ik wil het hebben over één specifiek kunstwerk, één specifieke man.
Ik vertel de kleuters over Nelson Mandela. Niet specifiek iemand die verbonden is met Liberia maar des te meer met het Afrikaanse, zwarte volk. Op een eenvoudige manier vertel ik de kleuters over zijn “levenswerk”:
“Hij wou dat de zwarte mensen er vrij waren… mochten doen wat ze willen, zeggen wat ze willen, leren wat ze willen,… Iets wat blanke mensen wel mochten en zwarten niet. Ik vertel de kleuters dat hij heeft gevochten om dit te bekomen en daardoor in de gevangenis is beland voor meer dan 25 jaar. In de gevangenis is hij beginnen schilderen. Gelukkig beseften de mensen dat Mandela had gevochen voor een goede zaak en hij werd vrij gelaten. Hij heeft ook een prijs gekregen omdat hij zoveel mensen heeft geholpen, de Nobelprijs voor de Vrede.”
Heel simplistisch verteld maar de kleuters waren helemaal in de ban van het verhaal. “Amaai, kreeg hij daar eten en drinken, juf?” was de spontane reactie van een bezorgde kleuter. Imme vroeg waar hij de verf vandaan haalde om te schilderen 
en realiseerde zich opeens: “Juf, hij heeft die prijs niet gekregen gewoon door een pleister op iemands knie te leggen hé?”
Na nog even te keuvelen over zijn levenswerk, bekijken we een schilderij van hem met de treffende titel “Hands”.
We bekijken het even en de kleuters zijn het er natuurlijk allemaal over eens: we zien handen, één grote en vele kleintjes. Maar wat wil het zeggen? Ik geef de kleuters mijn visie op het schilderij: We zien de hand van Mandela en een heleboel kinderhandjes. Hij is diegene die er zijn levenwerk van gemaakt heeft om ervoor te zorgen dat alle kinderen van Afrika vrij zijn om te zeggen wat ze willen, leren wat ze willen, doen wat ze willen,… Ongeacht de huidskleur! (Daarom zien we ook de verscheidene huidtinten)
Bloggertjes, hebben jullie een andere mening – want kunst is vrij van interpretatie – laat ze ons gerust weten!
Aan de creatafel maken we ons eigen handenschilderij. Ikzelf neem de zwarte Mandela-handenafdruk voor mijn rekening en de kleuters die zin hebben komen hun handafdruk vereeuwigen op ons schilderij! De enige voorwaarde: elk hand krijgt een andere huidskleur! Dus kleuren mengen maar! (Bekijk op onderstaande link de foto’s)
En om af te sluiten vond ik hier op het internet de vijf vrijheden volgens Mandela:
De vrijheid te zien en te horen wat hier is en niet wat hier zou moeten zijn of was of zal zijn.
De vrijheid te zeggen wat men voelt en denkt en niet wat men hoort te zeggen.
De vrijheid te voelen wat men voelt en niet wat men voelen moet.
De vrijheid te vragen om wat men graag wil hebben en niet altijd te wachten op toestemming.
De vrijheid risico’s voor zichzelf te nemen en niet alleen maar te kiezen voor veiligheid zonder ooit in beweging te komen.
Nelson Mandela
(Heb er deze keer een foto bijgevoegd want deze had ik in de klas niet bij me en sommige kleuters wilden graag weten hoe hij eruit zag)
Misschien is Mandela geen groots kunstenaar in de nauwe zin van het woord maar hij had in ieder geval een groots plan!
Groetjes, juf Bérénice
Aangedreven door WordPress.com
