Hallo bloggertjes,
vandaag spelen we met Bono een zintuigspel. Daarvoor heeft hij prenten meegebracht van zijn vijf vrienden:
José voelt, Pistolé hoort, Marsepein proeft, Everzwijn ruikt en Jolijn kijkt.
Axelle heeft direct een logische verklaring waarom Marsepein deze naam heeft gekregen: hij proeft nu eenmaal graag. Maar toch begrijpt ze niet goed waarom Marsepein want ze vindt marsepein zelf niet zo lekker en zo blijkbaar nog het merendeel van de andere kleuters (en juf inbegrepen 
)
Ruben heeft blijkbaar een ongelooflijk goed geheugen want hij herinnert zich dat er in het Museum voor Schone Kunsten ook een schilderij was m.b.t. de zintuigen. Ik kijk hem eerst wat raar aan maar dan opeens herinner ik het me weer: inderdaad we hebben samen met de gids een schilderij bekeken waarop de zintuigen afgebeeld waren… Knap Ruben, héél knap!
Dan mogen alle kleuters om beurt een zintuig aanwijzen. Bono haalt dan iets van Liberia uit zijn koffer m.b.t. dat zintuig.
Margot kiest ‘voelen’. Ze denkt een deken te voelen, neen een handdoek maar dan verbetert Beau haar: een doek.
Rhune gaat voor ‘proeven’. Ze krijgt geraspte kokos voorgeschoteld maar kan het niet raden. Ook Janara probeert het tevergeefs. Dan maar de rest van de klas laten proeven… Beau VM heeft het al eens geproefd maar weet de naam niet meer. Ze vindt het wel héél lekker. Axelle vindt ook dat niet echt lekker. Imme vindt dat het wat naar rijst smaakt? 
Hailey vindt dat het wat weg heeft van snoep. Enkel Mare kent de naam: kokosnoot. Bravo, Mare!
Axelle gaat voor ‘ruiken’. Ze krijgt rode palmolie onder haar neus… “Bah, het stinkt”, reageert ze, “niet moeilijk dat die aap op de foto zijn neus dichtknijpt!” Bram vindt dat het ruikt naar chips en hij wil het graag proeven… Ga je gang, Bram! Nu, ik vind zelf dat het niet echt aangenaam ruikt, ik koop blijkbaar andere chips. Maar inderdaad, het heeft er iets van weg!
Beau VM gaat voor ‘horen’. Ze leert het Afrikaanse instrument, de sasa, bespelen. Het maakt in ieder geval superveel lawaai stellen de kleuters vast.
Hailey kiest ‘kijken’. Ze krijgt een zeepsteen te zien. Mare merkt onmiddellijk op dat deze wat op de hare lijkt.
Ruben wil iets voelen. Hij raadt vliegensvlug dat hij rijst tussen zijn vingers krijgt.
Imme durft iets te proeven. Daarvoor moet ze even haar bril afzetten voor de blinddoek. Bono wil hem dolgraag eens opzetten en het resultaat zorgt voor luidse lachbuien bij de kleuters. De juf geeft Bono zelfs een nieuwe naam: Bonina.
Terug naar het spel: Imme moet cacao proeven maar kan het niet raden. Khan weet het wel. Ook de andere kleuters willen eens proeven maar ze stellen al vlug vast dat cacao superlekker ruikt maar supervies smaakt zo puur natuur.
Bram gaat voor ‘horen’. Hij mag het andere Afrikaanse instrument bespelen. Het is een soort slaginstrument waarvan ik jammer genoeg de naam niet ken.
Mare kiest ‘ruiken’. Ze krijgt koffie onder haar neus… een makkie want ze raadt het supervlug. Imme moet haar neus zelf niet in het potje steken want ze ruikt het al vanop haar plaats, reageert ze. Ruben vertelt spontaan dat hij eens met opa zelf koffie heeft gemaakt. Ja, ja, met een koffiemolen kan ik uit zijn verhaal opmaken.
Marissa gaat voor ‘kijken’. Ze krijgt een prachtige diamant in haar handen. WAW! “Amaai juf, heb je daarvoor moeten betalen?” vraagt Khan zich af.
Arwen wil graag iets proeven. Ze krijgt pindanoten en ook dat is een makkie want ze weet het onmiddellijk. Alleen kent ze de naam “pindanoten” niet echt maar Khan is wel helemaal op de hoogte.
Beau R gaat voor ‘voelen’. In de voeldoos gaat een fietsbinnenband. Beau denkt aan een handschoen. Om de vaat te doen waarschijnlijk… goede associatie! Margot en Janara proberen ook maar ook zij kunnen het niet raden. Khan wil het ook eens proberen. Hij denkt eerst aan een tuinslang… ja bijna dezelfde vorm, hij is op goeie weg… en dan weet hij het: “De band van een fiets”, glundert hij.
Khan kiest ‘ruiken’ maar thee komt hem niet bekend voor.
Ook Janara ruikt… peppersoup-kruiden, iets typisch Afrikaans. Ze denkt aan zout… neen, dat ander. “Peper?” Goed geraden, Janara! Bram wil weer eens proeven en stelt vast: “Ik ben er dol op!”
En zo leren onze kleuters Liberia op een andere manier kennen.
Groetjes, juf Bérénice
