Jonge dieren

Standaard

Hallo bloggertjes,

vandaag starten we de dag met een associatiespel. Wie kent de naam van de jonge dieren van de boerderij? En bij welke mama past het dier?

We beginnen al direct moeilijk want hoe heet het kindje van een paard? Ik zie niet erg veel vingers de lucht in gaan maar Janara weet het wel: een veulen!

Het tweede jong is dat van de eend. Een eendje, zegt Axelle logischerwijs. Gitane houdt het dan weer bij een baby-eendje maar dan opeens weet Axelle het weer: een eendenkuiken. Even is ze onoplettend en legt het eendenkuiken bij de kip… Axelle toch! 🙂

Het kindje van een konijn heeft dan weer niet echt een treffende naam, dus het klein konijntje van Arwen vind ik meer dan oké.

Bij het jong van de koe moet Beau (Ramon) even nadenken maar dan schiet het haar te binnen: een kalfje!

Hailey weet niet hoe het kindje van een schaap heet maar ze kan het wel associëren met de juist mama. Bram weet het eerst ook niet maar dan hoort hij Imme ‘lammetje’ fluisteren en weet hij het opeens wel. 🙂

Margot is even vergeten hoe het kleintje van mama-kip heet maar mama en kind samenvoegen kan ze natuurlijk wel! Mare helpt haar een handje en vertelt haar dat het kleintje een kuiken is.

Rhune weet onmiddellijk dat het lief roze varkentje een biggetje is!

Bij mama-poes krijgen de kleuters hun eerste Engelse les. Want hoe heet het kleintje van mama-poes? Een poesje, zegt Marissa. Neen, een kat, verbetert Beau (Van Moerkerke) haar. Een kitten kent niemand… en waarschijnlijk is dit ook louter een Engelse benaming want in de Van Dale vind ik het in ieder geval niet terug. 😉 Maar Khan kent de mama van dat klein katje wel!

Nadat we alle prentjes hebben bekeken vraag ik welk dier van de boerderij er niet tussenligt.

Een stier, antwoordt Ruben. Ja da’s waar, maar we zoeken eigenlijk de mama’s…

Een hond, stelt Marissa vast.

Inderdaad en hoe heet het kleintje van een hond? Khan en Ruben weten het niet maar Hailey daarentegen wel: een puppytje! Axelle associeert op haar eigen manier: “Ja, gelijk Cruella de Ville van de 101 Dalmatiërs. Een wijze film!” 🙂

Imme begint spontaan één van haar laatste belevenissen te vertellen: “Ik heb eens een heel klein hondje gezien met een mevrouw. Het hondje ging heel de tijd de verkeerde kant uit en het kon niet goed stappen want het had een dikke buik. De mevrouw die met hem op stap was, moest hem dragen want zij wou naar een café gaan en het hondje niet, denk ik!” 🙂

En met deze grappige noot sluiten we af voor vandaag!

Groetjes, juf Bérénice

Advertisements

Eén reactie »

  1. Waar halen ze het toch allemaal uit, grappig toch!
    Leuk om te lezen hoor, al wordt er dit jaar thuis ook veel verteld over wat er in de klas gebeurt. Weliswaar op een hele andere manier maar het is leuk om het zowel uit de juf als uit Imme haar mond te horen, zo weten we het bijna allemaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s