Bezoek aan het Designmuseum

Standaard

Hallo bloggertjes,

vandaag krijg ik spontaan te horen: ga je alweer op stap? Ja, ja, in ons thema ‘Kunst’ staan er twee kunstzinnige uitjes op het programma. Naast het M.S.K. vorige week, is vandaag het Designmuseum aan de beurt.

En ik heb er zin in, ideaal om de beslommeringen van deze ochtend (er heeft iemand tegen m’n auto gereden 😦 enkel blikschade… oef!) van me af te schudden.

Een heel lieve en bekwame gids leidt ons rond. Ze legt uit dat we in het Designmuseum niet echt veel schilderijen en beelden zullen vinden maar eerder gebruiksvoorwerpen, zoals kasten, tafels, stoelen, vazen,…

Maar waarom komen we dan naar het Designmuseum, we hebben toch ook tafels en stoelen thuis?

Volgens Maud is het om mooie dingen te bekijken. Luca denkt dat we dat doen omdat we over kunst leren. En Tiemen is ervan overtuigd dat de spullen hier mooier zijn dan die bij hem thuis! (Ja, mama en papa, dat heb ik niet gezegd hé! 😀 )

Het is natuurlijk omdat elk voorwerp hier echt ontworpen is: eerst getekend en dan pas in het echt gemaakt. Ze zien er ook allemaal speciaal uit.

In het museum zijn er natuurlijk ook regels. Deze bespreekt de gids uitgebreid met de kleuters want niets zo verleidelijk als een zetel te zien staan om je lekker in te vleien… Maar neen, dit mag uiteraard niet!

De gids toont telkens een pictogram en duidt dan een kleuter aan om te verwoorden welke regel er achter schuilt.

Pepijn krijgt de eerste. “Je mag niet lopen want als je ertegen botst, kan het kunstwerk omvallen.” Helemaal correct Pepijn.

Margot ziet bij de tweede regel duuidelijk dat je je hand moet opsteken als je iets wilt zeggen.

Het derde pictogram sluit daar een beetje bij aan want volgens Davina mag je niet roepen in het museum omdat je dan andere mensen stoort.

Anthe ontdekt bij de volgende regel dat het goed is om eerst aandachtig te kijken naar het kunstwerk en te luisteren naar wat de gids erover vertelt.

Esthée ziet iets dat niet mag bij het volgende pictogram: “Hij komt aan iets!”

En het laatste pictogram is voor Lennert: “We mogen er niet aankomen, handen achter de rug.”

Als we alle regels overlopen hebben, vertelt gids Annemarie een verhaaltje over Zanini die verliefd is op vazen. Alle kleuters krijgen een werkboekje waarin het verhaaltje van Zanini staat maar ook enkele tekenopdrachten die wij moeten uitvoeren. (De kleuters krijgen het boekje volgende week mee naar huis… sorry, daarstraks vergeten meegeven.)

De gids toont onze een bepaalde vaas in het boekje… Wie kan ze in het museum terugvinden?

Arwen vond de vaas het eerst in een vitrinekast een beetje verder in het museum.

Waarvan is de vaas gemaakt? Ook dat weet Arwen: “Glas!” Margot kent het nieuwe begrip nog dat we leerden: “Het glas is niet doorzichtbaar.” En Tiemen ontdekt dat de vaas lichtblauw is met donkerblauwe blaadjes.

We gaan allemaal aan de slag: neem uit de pennenzak jouw lievelingskleur en kleur héél zachtjes de achtergrond van de vaas en maak dan in dezelfde kleur er de blaadjes op.

Anthe heeft de opdracht picobello uitgevoerd!

Als we de bladzijde in ons werkboekje omdraaien, ontdekken we een andere vaas. We gaan op zoek…

En het is Zayna die de vaas als eerste ontdekt. De gids vertelt ons dat de maker van deze vaas wel héél erg van bloemetjes hield dus dat gaan we ook doen: bloemetjes maken op onze vaas.

Maud heeft een prachtig bloemetjesmotief gecreëerd!

Het pareltje van het Designmuseum is wel de huizenhoge vaas die in de tuin van het museum staat.

Waarom staat de vaas niet binnen in het museum? Daar heeft Anthe een logische verklaring voor: “Omdat ze niet binnen kan!”

Hoe is deze dan wel in de tuin gekomen? Volgens Arwen is ze in de tuin gemaakt. Pepijn denkt dan weer dat ze eerst is afgebroken en dan weer samengevoegd om in de tuin te zetten. Neen, neen, op geen van beide manier is het gebeurd maar wel met een grote kraan in z’n geheel boven het dak getild en zo in de tuin gezet!

In het werkboekje tekenen we een reuzegrote vaas en onszelf ernaast. Pepijn tekent zijn mama ernaast… hoe lief! ❤

Zayna maakt een kleurrijke vaas met een prachtig streepjespatroon!

Voor de laatste vaas trekken we een verdieping hoger. In een vitrinekast staan er enkele fopvazen. Eentje daarvan lijkt op een mannetje. “Ja, ik zie oorbellen!” zegt één van onze kleuters. Welke letters zijn de oorbellen? Ik dacht dat de kleuters het niet zouden weten, want letters benoemen dat moeten ze in K3 zeker nog niet kunnen, maar Maud weet het wel: “De letter B!” Waw!

En als laatste opdracht geven de kleuters de vaas in het boekje ook dezelfde oorbellen.

De rondleiding zit erop, ik hoor iemand zeggen “amaai, zo snel!” Ja, als het leuk is, vliegt de tijd!

En het toffe aan zo’ museumbezoek is dat dit bij sommige kleuters écht wel blijft hangen…

Kijk naar Anthe… zij maakte in de namiddag met de steekparels een… “vaas zoals we in het museum hebben gezien”! Tof toch?!

Groetjes, juf Bérénice

PS Voor nog meer foto’s, ga zeker een kijkje nemen op de website.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s