Kikker en de vreemdeling

Standaard

Hallo bloggertjes,

het volgende prentenboek, “Kikker en de vreemdeling”, kaart een onderwerp aan dat niet uit onze maatschappij is weg te denken…

Op een dag komt er een vreemdeling in het bos wonen. Zijn naam is Rat. Eend waarschuwt dat alle ratten dieven zijn. Ze zijn lui, brutaal en werken niet. Dat weet toch iedereen! Varkentje zegt dat ratten niet in het bos thuishoren. Maar Kikker besluit zelf een kijkje te gaan nemen. En hij vindt Rat wel aardig…

Wat leert Kikker ons met dit verhaal?

We moeten iemand eerst leren kennen voor we er iets over zeggen. (Miel) Inderdaad, en de volwassenen hebben daar een moeilijk woord voor: we mogen geen vooroordelen hebben.

Wie heeft er al eens zoiets als Kikker meegemaakt?

Lena heeft Luca en Verom eens gezien aan de parking toen Luca daar zat te krijten. Lena dacht dat ze wel lief was en ze heeft haar toen leren kennen. En ze was inderdaad lief!

Op het schoolfeest lang geleden zag Cécile eens Hanne. Ze kende haar toen nog niet maar ze heeft haar dan leren kennen en ze vond haar echt lief.

Zowé heeft het op school al eens meegemaakt. Ze kende Oona eerst nog niet en toen is ze soms met Oona beginnen spelen en heeft ze gemerkt dat ze Oona wel leuk vond.

Pepijn, Oona haar broer, kende ze eerst nog niet omdat die soms in een ander huis woont. Maar soms bleef hij dan slapen en zo heeft ze haar broer leren kennen en gemerkt dat hij heel leuk was.

Amaris had Paulien eerst nog niet leren kennen maar ze zag er wel lief uit. En toen hebben ze elkaar wel leren kennen en ze vinden elkaar nog steeds leuk.

Manon heeft een jongetje op school ook leren kennen. Eerst speelden ze niet samen maar dan wel en nu vindt ze hem leuk.

Zeno wou Seth leren kennen toen hij hem zag. Hij wou heel graag met hem spelen. En Seth heeft hem “laten kennen” en dat is superleuk.

Wie heeft het omgekeerde al eens meegemaakt? Wie heeft er zoals Varkentje en Eend ook al eens vooroordelen gehad en eerst gedacht “Pfff, die is niet leuk!” nog voor je hem of haar kende?

Miel heeft dat al eens meegemaakt. Eerst dacht hij dat Febe niet leuk was maar nu kent hij Febe en hij vindt haar wel leuk.

En Dylan ook. Dylan kende Zeno nog niet en dacht dat hij niet leuk was. Maar nu kennen ze elkaar en zijn ze zelfs vrienden.

Miel en Dylan hadden dus eerst vooroordelen maar ze hebben de andere dan leren kennen en gemerkt dat die toch leuk of lief is. We mogen dus geen vooroordelen hebben…

Onze kleuters praatten er heel openhartig over… een boodschap waar waarschijnlijk heel wat volwassenen een voorbeeld aan kunnen nemen!

Groetjes, juf Bérénice

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s