‘Oude dame met maskers’ van James Ensor

Standaard

Hallo bloggertjes,

vandaag blijven we nog even in de sfeer van ons vorig thema want we belichten een meesterwerk van James Ensor, nl. ‘Oude dame met maskers’.

Dit kunstwerk zagen we vrijdag in het museum in ’t echt. Ik had dit kunstwerk reeds in mijn hoofd, dus ik vroeg de gids hierover wat meer te vertellen.

Oude dame met maskers - James Ensor

Ensor woonde met zijn moeder aan zee. Zij had een winkeltje met allemaal leuke cadeautjes maar met carnaval verkocht ze ook maskers. Eén keertje in de week was de winkel gesloten en dan kwamen haar vriendinnen koffie drinken. Bij haar vriendinnen pochte ze wel eens over Ensor hoe mooi hij wel kon schilderen. Eén van de dametjes hoorde dit en dacht dat ze wel een portret van zichzelf zou willen. En indien Ensor dit zou schilderen, zou dit wel wat goedkoper zijn. Dus ze vroeg aan Ensor om een zelfportret van haar te schilderen. Ze ging speciaal naar de kapper en deed haar mooiste jurk aan om er zier voor te zorgen dat ze heel goed in beeld gebracht werd. Ze dacht dat Ensor haar zou schilderen in aardetinten maar Ensor hield zelf meer van felle kleuren. eenmaal het portret klaar was, toonde hij haar met trots zijn werk. De dame vond het schilderij echter afschuwelijk. Ensor was diep gekwetst en nam het schilderij mee.  De dame begon allemaal lelijke dingen rond te strooien over Ensor: ze vertelde tegen iedereen die het wilde horen dat Ensor helemaal niet kon schilderen, dat zijn schilderijen afschuwelijk lelijk waren. Ensor kwam dit te weten en werd toen zo ontzettend boos dat hij de dame een lesje wou leren. Hij besloot het schilderij te veranderen en maakte haar zo lelijk als hij maar kon: hij schilderde een krop sla met rotte tomaten op haar hoofd omdat hij vond dat haar kapsel daar wat van weg had en schilderde er nog allemaal grijnzende maskers omheen. Die laatste waren mensen die de dame uitlachten. Tot slot gaf hij de dame een puist en haartjes op haar kin omdat hij vond dat ze op een heks leek. Toen het schilderij klaar was, heeft hij het in de etalage van de winkel van zijn moeder gelegd zodat iedereen kon zien wat een gemene vrouw zij was.

En met dit schilderij gaan we vandaag aan de slag aan de creatafel. Maar ook op het resultaat daarvan zal je moeten wachten tot op het schoolfeest. 😉

Groetjes, juf Bérénice

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s