Categorie archief: Op stap

Op stap als vuil-detectives

Standaard

Hallo bloggertjes,

gisteren was het weer echt te slecht om eens in de buurt te gaan wandelen maar vandaag na de wisseldag was hier zeker nog tijd voor. We wandelen door de Brakelinkwegel en stellen vast dat het daar heel net is. Onze lagere schoolkinderen gaan onder andere daar geregeld zwerfvuil rapen en het is eraan te zien. Bravo!

wandelen

 

 

 

 

 

 

 

 

We keren terug langs de Zandstraat en daar moeten we vaststellen dat er toch iets meer vuil ligt. Normaal gezien zouden we nog eens terug gaan om echt zwerfvuil te rapen maar aangezien het maar een kleine hoeveelheid was, hebben we het onmiddellijk opgeruimd.

opgeruimd

 

 

 

 

 

 

 

 

Opgeruimd staat netjes!

Groetjes, juf Bérénice

Bezoek aan het MSK

Standaard

Hallo bloggertjes,

vanmorgen brengen we een bezoek aan het Museum voor Schone Kunsten in Gent.

Als we toekomen, mogen we al direct aan de slag want een klein houten plankje moet een blauwe kleur krijgen. En terwijl wij  op ontdekking gaan in het museum, kan het blauw drogen…

De gids leert ons dat het museum het Museum voor Schone Kunsten heet omdat hier heel oude schilderijen hangen. Bij elk schilderij dat de gids uitkiest, krijgen we ‘inside’ in het hoofd van de kunstenaar. Bijna alle kleuters en mezelf incluis vinden het enorm boeiend.

Het eerste werk waar we stoppen is een nogal donker werk: ‘De kruisdraging’ van Jheronimus Bosch. Een werk uit de tijd van de ridders.

De kruisdraging - Jheronimus Bosch

 

 

 

 

 

 

 

De gids vertelt ons dat Bosch graag schilderde over slechte en goede mensen. De goede mensen beeldde hij af met de ogen dicht omdat die de slechte mensen niet wilde zien. Bosch had een boek met allemaal “weetjes” en daarin  had hij gelezen dat mensen die rondliepen met open mond leugenaars waren. Mensen met een kromme neus waren wijsneuzen en mensen met uitpuilende ogen waren nieuwsgierig.

Het volgende meesterwerk is heel bekend: “Bruiloftsmaal in de schuur’ van Pieter Breughel. Eigenlijk was het schilderij geschilderd door zijn zoon want het echte werk hangt in Oostenrijk maar zijn zoon wilde graag dat zijn vader heel bekend werd dus kopieerde hij dit schilderij want als een schilderij op meerdere plaatsen hangt, word je beroemder. ’t Trucje heeft gewerkt! 😀

Bruiloftsmaal in de schuur - Pieter Breughel

 

 

 

 

 

 

 

Miel ziet dat er feest gevierd wordt op het schilderij. Ja, een trouwfeest. Alle mensen zijn aan het eten en drinken, behalve één iemand: de bruid. Ze kijkt ook triest. Ze mocht niet kiezen met wie ze trouwde. Blijkbaar mocht ze op haar eigen trouwfeest ook niet eten of drinken. Ze mocht daar enkel zitten. Dit was zo in de vroegere tijd. Zeno en Cécile vinden dit heel erg oneerlijk. Ze heeft nog meer redenen om triest te zijn want het is de laatste dag dat ze haar mooie, lange haren mag tonen. Vanaf de dag na haar trouwfeest zal ze altijd een wit kapje moeten dragen. En tot slot: er was geen geld voor een ring, daarom hadden ze een ring geschilderd op het doek achter haar hoofd om de ring te vervangen. “Ohhh, zo jammer!” klinkt het. Ja, gelukkig zijn de tijden veranderd!

We eindigen onze rondleiding bij ‘Zonnige boom’ van Emile Claus.

Zonnige boom - Emile Claus

 

 

 

 

 

 

 

 

Claus had een schilderij van Seurat gezien en hij vond dat heel mooi dus hij wou ook zo’n schilderij maken. Claus hield heel erg van de natuur dus maakte hij een boom op zijn meest favoriete moment van de dag, nl. de late middag als de zon de natuur omtovert in mooie kleuren. Op het schilderij zien we dus de lichtinval van de zon op de boom in de lente, net voordat er blaadjes aan de bomen kwamen.

Dit laatste schilderij is het uitgangspunt voor ons kunstwerkje. Op het houten plankje tekenen we een boom en geven hem kleur met oliekrijtjes. De prachtige werken kan je bekijken in onze online  ‘Kunstgalerie’.

De meesten krijgen hun boom op tijd afgewerkt. Een drietal kleuters mogen in de klas verder werken want het is tijd om terug naar school te keren.

Bedankt gids Saskia, het was superinteressant!

Groetjes, juf Bérénice

 

 

 

Bezoekje aan de bieb

Standaard

Hallo bloggertjes,

vandaag brengen we reeds vroeg in het jaar een bezoekje aan de gemeentelijke bibliotheek. We lenen er zelf geen boeken uit daar ik dit zelf doe in het kader van elk thema. Ik heb de luxe dat ik op voorhand mijn thema doorgeef en ze op aanvraag – rekening houdend met m’n wensen 😉 –  een pakketje boeken voor mij samenstellen. Een pluim voor de Zomergemse bieb en een welgemeende dankjewel voor  de goeie samenwerking!

We worden verwelkomd door Christine die ons gaat rondleiden in de bibliotheek voor een eerste kennismaking.

Wat doet de bibliotheek? Boeken eventjes geven. (Hanne) En dan moet je ze teruggeven. (Tijl)

Wie schrijft verhaaltjes? De bibliotheek (Kilian) De fabriek (Tijl) Neen, het is natuurlijk een meneer of mevrouw die de verhalen schrijft, een auteur of schrijver!

Er is ook iemand die de tekeningen maakt. Sille kan ook een tekening maken, vertelt ze. Maar Christine bedoelt natuurlijk de illustrator.

Christine legt ook even uit dat zij in de bieb werkt, de boeken aankoopt maar niet moet betalen. Dat doet de burgemeester met het geld van de mama’s en papa’s! 😉 Om de boeken mooi te houden mogen we ze niet geven aan de hond, kat, kleine broer of zus want dan worden er bladzijdes gescheurd of verkreukeld en gaat het boek kapot. De kleuters hun mondjes vallen open als Christine een gescheurd boek boven haalt… Ai, ai!!! Ik heb er al onmiddellijk bij verteld dat OOK IK héél streng ben op de boeken in de boekenhoek want tot vandaag was dit hoekje nog niet open. Christine toont ook even voor dat de boeken een “jasje krijgen” (geplastificeerd worden) om langer mee te gaan.

Elk verhaal heeft een titel. “Ja, dat wist ik!” roept Kilian. Er zijn veel boeken in de bibliotheek. “Ik kan al veel tellen”, gaat Kilian verder. “Ik kan tot 100 tellen”, voegt Toon bij. Christine zegt dat er in de bieb wel 35000 boeken zijn. “Gohhh!!” lacht Tijl. “Dat kan ik niet tellen hoor”, moet Kilian toegeven. 😀

Wat moeten we doen met een boek? Betalen (Kyara) Met een rood lichtje over gaan (Tijl) Ja, scannen. “Ik ging het net zeggen!” 😀 (Hanne)

Aan de hand van een ‘Kamishibai’ – een houten verteltheater – vertelt Christine het verhaaltje van ‘Kareltje gaat naar de bieb’. “Oh, een poppenkast!” roept Tijl. Bijna…

Als het verhaaltje er op zit, mogen we even een boekje uitkiezen en in bladeren.

Voor we terug naar de klas gaan, worden de boeken van de juf ingescand. Toon, Lara-Nanou, Davina, Youna, Kyara en Glenn doen dit zelf aan de ‘zelf-scan-balie’. Tijl mag van Christine eens “diefke” spelen om te tonen wat er gebeurt als je je boeken niet (correct) inscant.

En tot slot mag Dylan een boek terugbrengen.

Ziezo, we weten nu helemaal hoe een bibliotheek werkt. Morgen kijken we aan de hand van een informatieve dvd naar hoe een boek gemaakt wordt.

Groetjes, juf Béréncie

Tandartsbezoek

Standaard

Hallo bloggertjes,

vandaag worden we om 10.45u verwacht bij Veerle, de mama van Tiemen. Neen, niet voor de koffieklets! De mama van Tiemen is tandarts en een tandartsbezoek past uitstekend binnen ons thema.

Veerle polst eens wat we al weten over onze tanden en na ons gesprekje van gisteren, zijn er toch al enkele clevere antwoorden naar boven gekomen. We kijken ook in “dat vies boek”.

Tiemen heeft dit boek natuurlijk al gezien en hij vindt het maar een onding. Waarom? Met enkele afbeeldingen toont Veerle ons wat er kan gebeuren als we gaatjes niet tijdig laten opvullen. Brrrr, niet aan denken! Dus een regelmatig tandartsbezoek is zeker aangewezen! Ook bij kleuters!

Om beurt gaan we op de stoel.

Geen enkele kleuter is bang. Hoeft ook niet want Veerle is een heel zachtaardige tandarts en weet onze kleuters op hun gemak te stellen. Jammer genoeg stelt Veerle toch bij een zestal kleuters gaatjes vast. Enkele kleuters moeten zelfs dringend naar de tandarts. Doen dus is de boodschap want zo’n gratis controlebezoek is natuurlijk een luxe!

Esthée krijgt nog een extra luxebehandeling: Veerle doet bij haar wat tandsteen weg. Dit doet helemaal geen pijn. Tandjes goed poetsen maar ook het tandvlees mag niet vergeten worden. Esthée haar tanden worden nog eens opgeblonken!

Spoelen…

Wat een tandpastalach heeft onsEsthée nu!

Dan gaat de controle verder… of toch niet? Wie komt er daar een kijkje nemen?

Twee curieuzeneuzen: de papa van Tiemen en deze van Anthe! Welgekomen!

En wil het nu net dat Anthe op de behandelingsstoel ligt. Ook Anthe wordt extra verwend. Bij haar neemt Veerle een foto.

En wat stelt Veerle vast? Haar twee voorste melktanden staan er nog maar bij Anthe zitten haar ‘echte’ tanden al klaar. Leuk om te weten!

Maar niet alleen onze twee meiden krijgen een extra behandeling, neen, neen, we worden door Veerle allemaal getrakteerd op een tandenborstel.

Van een nuttig cadeau gesproken!

Wie wil er nog iets weten?

Luca wil nog weten hoe je gaatjes opvult. Veerle demonstreert het haarfijn.

Gitane is voor enkele handelingen proefkonijn.

En dan zit het bezoek er op. We bedanken Veerle nog eens hartelijk en wandelen onder de eerste ‘lente’zon terug naar school!

Groetjes, juf Bérénice

PS En nog meer foto’s op de K3-pagina op de schoolwebsite.

Bezoek aan het Designmuseum

Standaard

Hallo bloggertjes,

vandaag krijg ik spontaan te horen: ga je alweer op stap? Ja, ja, in ons thema ‘Kunst’ staan er twee kunstzinnige uitjes op het programma. Naast het M.S.K. vorige week, is vandaag het Designmuseum aan de beurt.

En ik heb er zin in, ideaal om de beslommeringen van deze ochtend (er heeft iemand tegen m’n auto gereden 😦 enkel blikschade… oef!) van me af te schudden.

Een heel lieve en bekwame gids leidt ons rond. Ze legt uit dat we in het Designmuseum niet echt veel schilderijen en beelden zullen vinden maar eerder gebruiksvoorwerpen, zoals kasten, tafels, stoelen, vazen,…

Maar waarom komen we dan naar het Designmuseum, we hebben toch ook tafels en stoelen thuis?

Volgens Maud is het om mooie dingen te bekijken. Luca denkt dat we dat doen omdat we over kunst leren. En Tiemen is ervan overtuigd dat de spullen hier mooier zijn dan die bij hem thuis! (Ja, mama en papa, dat heb ik niet gezegd hé! 😀 )

Het is natuurlijk omdat elk voorwerp hier echt ontworpen is: eerst getekend en dan pas in het echt gemaakt. Ze zien er ook allemaal speciaal uit.

In het museum zijn er natuurlijk ook regels. Deze bespreekt de gids uitgebreid met de kleuters want niets zo verleidelijk als een zetel te zien staan om je lekker in te vleien… Maar neen, dit mag uiteraard niet!

De gids toont telkens een pictogram en duidt dan een kleuter aan om te verwoorden welke regel er achter schuilt.

Pepijn krijgt de eerste. “Je mag niet lopen want als je ertegen botst, kan het kunstwerk omvallen.” Helemaal correct Pepijn.

Margot ziet bij de tweede regel duuidelijk dat je je hand moet opsteken als je iets wilt zeggen.

Het derde pictogram sluit daar een beetje bij aan want volgens Davina mag je niet roepen in het museum omdat je dan andere mensen stoort.

Anthe ontdekt bij de volgende regel dat het goed is om eerst aandachtig te kijken naar het kunstwerk en te luisteren naar wat de gids erover vertelt.

Esthée ziet iets dat niet mag bij het volgende pictogram: “Hij komt aan iets!”

En het laatste pictogram is voor Lennert: “We mogen er niet aankomen, handen achter de rug.”

Als we alle regels overlopen hebben, vertelt gids Annemarie een verhaaltje over Zanini die verliefd is op vazen. Alle kleuters krijgen een werkboekje waarin het verhaaltje van Zanini staat maar ook enkele tekenopdrachten die wij moeten uitvoeren. (De kleuters krijgen het boekje volgende week mee naar huis… sorry, daarstraks vergeten meegeven.)

De gids toont onze een bepaalde vaas in het boekje… Wie kan ze in het museum terugvinden?

Arwen vond de vaas het eerst in een vitrinekast een beetje verder in het museum.

Waarvan is de vaas gemaakt? Ook dat weet Arwen: “Glas!” Margot kent het nieuwe begrip nog dat we leerden: “Het glas is niet doorzichtbaar.” En Tiemen ontdekt dat de vaas lichtblauw is met donkerblauwe blaadjes.

We gaan allemaal aan de slag: neem uit de pennenzak jouw lievelingskleur en kleur héél zachtjes de achtergrond van de vaas en maak dan in dezelfde kleur er de blaadjes op.

Anthe heeft de opdracht picobello uitgevoerd!

Als we de bladzijde in ons werkboekje omdraaien, ontdekken we een andere vaas. We gaan op zoek…

En het is Zayna die de vaas als eerste ontdekt. De gids vertelt ons dat de maker van deze vaas wel héél erg van bloemetjes hield dus dat gaan we ook doen: bloemetjes maken op onze vaas.

Maud heeft een prachtig bloemetjesmotief gecreëerd!

Het pareltje van het Designmuseum is wel de huizenhoge vaas die in de tuin van het museum staat.

Waarom staat de vaas niet binnen in het museum? Daar heeft Anthe een logische verklaring voor: “Omdat ze niet binnen kan!”

Hoe is deze dan wel in de tuin gekomen? Volgens Arwen is ze in de tuin gemaakt. Pepijn denkt dan weer dat ze eerst is afgebroken en dan weer samengevoegd om in de tuin te zetten. Neen, neen, op geen van beide manier is het gebeurd maar wel met een grote kraan in z’n geheel boven het dak getild en zo in de tuin gezet!

In het werkboekje tekenen we een reuzegrote vaas en onszelf ernaast. Pepijn tekent zijn mama ernaast… hoe lief! ❤

Zayna maakt een kleurrijke vaas met een prachtig streepjespatroon!

Voor de laatste vaas trekken we een verdieping hoger. In een vitrinekast staan er enkele fopvazen. Eentje daarvan lijkt op een mannetje. “Ja, ik zie oorbellen!” zegt één van onze kleuters. Welke letters zijn de oorbellen? Ik dacht dat de kleuters het niet zouden weten, want letters benoemen dat moeten ze in K3 zeker nog niet kunnen, maar Maud weet het wel: “De letter B!” Waw!

En als laatste opdracht geven de kleuters de vaas in het boekje ook dezelfde oorbellen.

De rondleiding zit erop, ik hoor iemand zeggen “amaai, zo snel!” Ja, als het leuk is, vliegt de tijd!

En het toffe aan zo’ museumbezoek is dat dit bij sommige kleuters écht wel blijft hangen…

Kijk naar Anthe… zij maakte in de namiddag met de steekparels een… “vaas zoals we in het museum hebben gezien”! Tof toch?!

Groetjes, juf Bérénice

PS Voor nog meer foto’s, ga zeker een kijkje nemen op de website.

Bezoek aan de kinderboerderij

Standaard

Hallo bloggertjes,

vandaag brengen we een bezoek aan kinderboerderij ‘De Campagne’ in Drongen. Een plaats waar de kinderen naar hartelust dieren mogen voederen en aaien.

We starten bij de hangbuikzwijntjes. Luca mag hen een stukje brood toewerpen.

Een beetje verder staan de kooien van de konijntjes.

IMG_5524Ze krijgen een stukje wortel van de kleuters. “Ja, ik heb die wortels meegebracht”, roept Anthe enthousiast. Nadien worden de brave konijntjes in een bakje gezet (zodat de kinderen niet vol haar hangen) en mogen de kinderhandjes naar hartelust aaien.

IMG_5540Flappie is het enige konijn met hangoren.

Een beetje later zetten we ons bezoek verder richting geitjes.

IMG_5544Alle kleuters krijgen een emmertje waarin ze brood verkruimelen en de boerin schept er nog een handvol droge voeding bij.

IMG_5547De kleuters wachten geduldig tegen de omheining met het emmertje tussen de benen. “Opgelet”, zegt de boerin, “ze hebben vandaag nog geen eten gehad dus ze zullen snel naar ons toe rennen, maar je hoeft geen schrik te hebben, het is enkel de emmer waarin ze geïnteresseerd zijn!” 😀

IMG_5550Luca vertrouwt het zaakje toch niet helemaal!

De bekendste geit van de boerderij is toch wel Claire, de melkgeit. De boerin vertelt ons dat Claire vorige zomer haar pootje heeft gebroken en in het gips zat. Het stappen gaat nu nog wat moeilijk. “Zoals m’n papa, hij heeft zijn been ook gebroken!” roept Tiemen.

IMG_5559De poes zit ons al op te wachten want zij weet dat hier lekkere melk te rapen valt. We mogen allemaal eens proeven van de melk, rechtstreeks uit de uier. Wie waagt er zich aan?

IMG_5562Arwen durft. “Je moet wel je ogen dichthouden”, raadt ze de andere kleuters aan! 😀

Tijd voor de ponyrit!

IMG_5569In twee groepjes maken we een ritje rondom het pleintje voor het kasteel.

Dan is het tijd voor een koekje en lekkere chocolademelk, enkel Imke schijnt chocomelk niet echt lekker te vinden. Maar de koekjes hebben haar wel gesmaakt! 😉

Terug op de boerderij… De duiven lusten ook wel iets. Alleen blijkt dat ze vandaag niet te veel honger hebben. Ze doen zich te goed aan de okkernoten die vallen, verklapt de boerin ons.

IMG_5572Sommige duiven hebben gelukkig wel nog een plaatsje voor een graantje…

Dan gaan we even een stal binnen en wie staat daar? Een allerschattigst kalfje. Eva is nog maar zes weken oud. “Is het een jongen of een meisje?” vraagt Arwen. “Een meisje natuurlijk”, lacht de boerin, “anders had ze niet Eva geheten!” 🙂

IMG_5577Eva drinkt haar melk uit een papfles dus we mogen haar allemaal eens de papfles geven. Dit moet wel supersnel gaan want Eva drinkt vliegensvlug.

Van het ene schattige dier gaan we naar het andere want de nieuwe aanwinst van de boerdrij is een minipaardje. Het minipaardje is nog maar een dag op de boerderij, dus we krijgen een primeur.

IMG_5585De boerin heeft liever dat we niet allemaal het minipaardje gaan aaien maar het z’n gang laten gaan. En wat doet het paardje? Het komt rechtstreeks naar de juf gewandeld en ik kan het naar hartelust aaien! Wat een schatje! 😉

We sluiten het bezoek af bij ouwegetrouwe Rosa.

IMG_5587Rosa is het varken van de boerderij. En als afsluiter plenst ze nog eens lekker rond in de modder. Arwen zal het geweten hebben want de modder vliegt haar richting uit.

Misschien wil Rosa op deze manier zeggen: Tot volgend jaar!

Groetjes, juf Bérénice

PS Deze en meer foto’s kan je weldra bekijken op onze klaspagina op de schoolwebsite. (Maar voorlopig is de server geblokkeerd en kunnen geen documenten geplaatst worden. Sorry!)

Herfstwandeling… of toch niet!

Standaard

Hallo bloggertjes,

jullie zullen het wellicht al geconstateerd hebben aan de kledij van jullie sloeber maar vandaag is de herfstwandeling wegens het euh… typische herfstweer uitgesteld.

Je kan natuurlijk wel denken: “Een beetje regen kan geen kwaad…” Inderdaad van wat regen is er nog niemand dood gegaan, integendeel 😉 maar het leuke voor de kinderen is het ravotten in het bos. We weten een héél leuk plekje in het Drongengoed waar de kinderen naar hartelust kunnen klimmen, klauteren, in- en uit grachten klimmen, met takken sjouwen… Maar na de hevige regenval van afgelopen nacht zou er niet veel overgebleven zijn van ons leuk plekje. 😦

Dus de herfstwandeling is uitgesteld tot een lentewandeling waarschijnlijk!

Groetjes, juf Bérénice