Categorie archief: Op stap

Bezoek aan Kina De Tuin

Standaard

Hallo bloggertjes,

vandaag vindt in het kader van onze eerste integratie de uitstap naar Kina De Tuin plaats samen met het eerste leerjaar.

Om 9.20u vertrekken we richting Gent om stipt 10u in De Tuin te arriveren. We worden er reeds opgewacht door onze gids die ons direct naar de filmzaal brengt. Daar krijgen we een Koekeloerefilm (misschien herinneren jullie zich nog ‘Koekeloere’ op de Nederlandse zender) te zien… over spinnen natuurlijk.

Na deze korte intro trekken we naar de spinnenzaal. Daar huizen enkele prachtexemplaren… en niet van de gewone huisspin… neen hoor, échte en ja hoor levende vogelspinnen!

Elke vogelspin heeft een voornaam, eentje van een meisje. En hun familienaam is uiteraard vogelspin. Hoe komt de vogelspin aan haar familienaam? Wel, er ging honderden jaren geleden een vrouw op expeditie naar Zuid-Amerika. Daar zag ze een spin die ze nog nooit gezien had en wat was deze spin aan het doen?! Ja inderdaad, een vogel aan het opeten! Vandaar de naam ‘vogelspin’! De kleuters leren er ook het verschil te ontdekken tussen jongens- en meisjesspinnen. Je moet hen er maar eens naar vragen… Een hint om je kleuter op het juiste spoor te zetten: bokshandschoen 😉 benieuwd welke kleuters het nog weten!

In de spinnenzaal bevinden zich nog enkele andere bewoners, nl. de wandelende takken.

Wie durft zo’n beestje over z’n hand laten lopen? Ik pas… 😉 Maar Bram niet, bij hem mag het kriebelbeestje rustig zijn gang gaan!

Nadien treken we naar de spinnen-experimenteerzaal. Daar kunnen de kleuters een heleboel leuke dingen doen in het kader van het thema:

spinnen bekijken onder de microscoop,

jury spelen,

spinnenverhalen en -liedjes beluisteren,

een spin weven (’t is eens iets anders dan een spinnenweb 😉 ),

spinnenpuzzels maken,

een spel spelen,

… Voor elk wat wils!

We sluiten de voormiddag af met het verhaal van hoe de meisjesspin door de jongensspin verleid wil worden…

Wat dacht je van cadeautjes meebrengen? Of een dansje doen? Of een liedje trommelen? En als heel het verleidingsritueel gelukt is moet de jongensspin zich gauw uit de voeten maken vooraleer hij wordt opgegeten door de meisjesspin! En nu nog eens zeggen dat de mannen met ons vrouwen geen geluk hebben! 😉

Dan is het tijd voor pauze. We picknicken gezellig in de tuin waarna de kinderen nog even buiten ravotten.

En dan trekken we de wondere wereld van Papier-Plezier binnen. De vier seizoenen worden er uitgebeeld a.d.h.v. prachtige papiermaché creaties. We bekijken eerst samen wat er allemaal te doen valt en dan mogen de kinderen vrij spelen! Wat een plezier! Papier-plezier zeker?! 😉

Arwen of Rhune… wie is het?! En deze keer weet ik het wel! 🙂

’t Is Arwen!

Maar jammer genoeg is zo’n vrijdagmiddag heel kort en met een grote groepsknuffel in het winterhuisje sluiten we deze betoverende uitstap af!

Groetjes, juf Bérénice

Advertenties

Bezoek aan de kinderboerderij

Standaard

Hallo bloggertjes,

vanmorgen rijden we naar Drongen voor ons jaarlijks bezoek aan de kinderboerderij ‘De Campagne’. We worden dit keer vergezeld door juf An en de derdekleuterklassers van de Notelaar.

Boer Rudy verwelkomt ons hartelijk. Aangezien het schitterend weer is, opteert hij niet voor een introductie in wolbewerking maar een doe-bezoek bij de dieren. Prima voor ons! De kleuters krijgen er nooit genoeg van!

Eerst worden de duiven verwend. Ik kan er gerust bijzeggen dat de Campagne-duiven niets te kort hebben want ze zitten goed in ’t vlees! 🙂 Brood verkruimen… en wie durft een duif brood laten pikken uit de hand?

Beau heeft er helemaal geen last mee. Het kriebelt zelfs een beetje. Gitane is echter niet helemaal zeker van de goede bedoelingen van de duiven want ze hebben in haar hand gebeten, vertelt ze geïrriteerd. 🙂

Marissa vertrouwt het zaakje al helemaal niet en ziet het nog niet zitten om plaats te nemen op de boomstammetjes. Op een veilige afstand brood strooien dan maar.

Nadien gaan we allen samen op het bankje zitten en haalt de boer een nest met duiveneitjes. We voelen allemaal eens hoe lekker warm de eitjes zijn. Ja, de duif moet nog enkele weken broeden en komen er binnenkort twee duifjes piepen.

We krijgen allemaal een voederemmertje van de boer en trekken naar de geitenweide. Allemaal naast elkaar tegen de omheining. We doen wat brood in kleine stukjes en houden het emmertje naar beneden. En nu rustig de geitjes op ons af laten komen. Let wel op, geen hoofden buigen want we willen natuurlijk geen stoot van de geit krijgen!

De geitjes komen algauw aangelopen en gaan van emmertje naar emmertje. Imme krijgt bijna als eerste een geitje op bezoek. Marissa wacht – ondanks ze niet op haar gemak is – haar beurt af tot de geitjes ook haar emmer komen leegsmullen. En blijkbaar ruiken dieren echt angst want Marissa moet tot het einde wachten tot een geitje naar haar toe komt. Het worden er uiteindelijk twee… wat vechten wordt want ze willen natuurlijk allebei de lekkere snoepjes in Marissa’s emmertje. En Marissa? Zij heeft er zelfs plezier in en staat erbij te lachen! En vanaf dan is het ijs precies gebroken…

Khan is blijkbaar ook geen geitenliefhebber want hij staat er ook onzeker bij te trappelen. Maar ook hij zet dapper verder…

Op de geitenweide krijgen we ook bezoek van Patje, de ezel die al een beetje begint te grijzen. En doodbraaf is hij! Koppig als een ezel gaat bij hem niet op want hij stapt gewillig aan de leiband mee. 🙂

Patje laat zich gewillig door alle kinderhandjes strelen. En ook ik kan het niet laten om hem even te aaien. Als beloning krijg hij van juffrouw An enkele sneetjes brood. Dat heeft hij dan ook verdiend!

Voor we verder gaan stoppen we even bij de koeienstal want daar staat Clara, een superschattig kalfje. Nog even moet Clara op de Campagne blijven en dan mag ze de weide op bij de andere koeien.

We zetten onze tocht verder en trekken naar de tweede helft van de boerderij. Boer Khan en boer Ruben sjouwen met de grote manden want dieren voederen zonder brood of groente gaat niet natuurlijk. We passeren eerst even bij Mik en Mak, de hangbuikzwijntjes van de boerderij maar de eigenlijke stop is bij de konijntjes. Of zeg maar konijnen! 🙂 Elke kleuter krijgt een blaadje van de spruitenplant. Eens zien wie er nog honger heeft?

Niet te veel konijnen blijkbaar, maar dat kan ook niet anders als er elke dag een andere schoolgroep voorbij hun kooi passeert! 🙂 Hailey treft gelukkig nog een konijn aan dat gewillig op haar blaadje wil knabbelen.

Elke kleuter wil graag zo’n konijntje aaien en via de tralies gaat dat moeilijk natuurlijk. Integendeel, niet aan te raden, kleutervingertjes zijn precies worteltjes!

Dus daarom mag elk konijn in een bakje met een dekentje (precies hun bedje 😉 ) en zo de kleuterschoot op.

Het konijn bij Rhune is blijkbaar in haar nopjes want oortjes recht wil zeggen dat de konijnen zich op hun gemak voelen, oortjes plat… tja, dan willen ze liefst zo snel mogelijk terug naar hun hok!

Tijd voor een tienuurtje: een plasje, een handenwasje, een gezond tussendoortje en een drankje en we kunnen weer op pad!

Hoogtepunt elk jaar is de toer met de ponykar. Na een lekker lui ritje in het daarnaast gelegen park, keren we terug naar de boerderij want welke dieren hebben we nog niet gezien?

Schapen en varkens? Ja, inderdaad, dus we brengen eerst een bezoekje aan Rosa, het enige varken op de boerderij. Of zijn er hier nog varkentjes, vraagt boer Rudy lachend! 🙂 Rosa verwelkomt ons hartelijk met een ‘plets’ in de modder. De modder vliegt alom.

Mare krijgt een heleboel spetters op haar jas maar bij Ruben die op de laatste rij zit – vliegt de modder tot in zijn oog. Ruben mag eens tot bij boer Rudy komen om te tonen aan Rosa dat wat ze deed toch niet zo netjes was! Na ’t standje van de boer, belooft ze plechtig het niet meer te doen! 🙂

Onze tijd op de Campagne zit er bijna op. We voederen nog even de schapen om dan af te sluiten bij de melkgeit. Wie wil er eens proeven van verse geitenmelk?

Mondje open, Margot! En was ’t lekker?!

Ziezo, om 11.15u zit het erop. Het was schitterend weer, we hebben veel dieren gezien en enkele kleuters hebben hun angst overwonnen. Meer dan geslaagd dus!

Groetjes, juf Bérénice

Toneelbezoek

Standaard

Hallo bloggertjes,

vanmiddag zijn we samen met de tweede kleuterklas en de kinderen van de Notelaar naar het toneel in de Herbakker te Eeklo geweest.

In de zaal zien we een prachtig sneeuwwit decor. Heel passend blijkt achteraf want het is winter…

Het wordt een muzikale voorstelling en we gaan ook al direct van start met een liedje, het Lentelied. Greet begeleidt ons op een accordeon. Heel de voorstelling door wordt er gezongen en niet zomaar… neen, neen, opera op kindermaat wordt het. Voor sommigen zal het misschien even wennen zijn aan deze aparte muziekvorm.

Het verhaal gaat als volgt:

Vogel verschijnt op het toneel met een brief voor Lento, de reus uit het verhaal. Lento ligt echter nog in zijn bed want hij is snipverkouden. Vogel wekt echter zijn nieuwsgierigheid door te vertellen dat er post is voor hem. “Post? Ik krijg nooit post!” reageert Lento. Maar toch is het zo want met grote letters staat zijn naam op de brief. De brief blijkt van de winterkoningin te zijn. Ze geeft hem de raad om zijn laarzen niet uit te doen.

Als Vogel hoort wat de winterkoningin schrijft geraakt ze een beetje in paniek want Lento MOET zijn laarzen uitdoen want als hij zijn laarzen niet uitdoet zal het nooit lente worden. En Vogel wil dolgraag dat het lente wordt want ze wil een spikkelei.

Ook Rups verschijnt ten tonele. Natuurlijk wil ook hij dat het lente wordt want hij wil dolgraag vliegen… als een vlinder.

Ze gaan beiden te rade bij Vos want Vos heeft altijd goeie ideeën. Vos denkt diep na, want ook hij wil dat het lente wordt. Hij wil dansen tussen de bloemetjes en de kippetjes! Hij komt met een briljant plan: “Laten we gewoon vragen aan Lento om zijn laarzen uit te doen!” Een eenvoudig en schitterend plan, vinden ook Vogel en Rups.

Het drietal zoekt Lento op en vragen het hem beleefd maar hij wil niet… “NEEN!”, is de enige reactie die ze krijgen.

Dat wordt een nieuw plan bedenken maar Vos is ten einde raad dus vraagt hij het publiek om hulp. Voor de show had Greet ons ingefluisterd dat als ze onze hulp inroepen wij moeten zeggen dat we het lentelied gaan zingen. En ja hoor, één van de kleuters wist het nog!

Met zijn allen zingen we het lentelied:

“Lente is de zon voelen op je wangen

Kikkervisjes vangen

Naar buiten zonder jas

Geen muts en ook geen das

Eendjes in het water

Lammetjes in de wei

Lente is een liedje

Lente maakt ons blij!”

En ja hoor, het werkt: Lento trekt zijn laarzen uit! En plotsklaps begint de sneeuw te smelten en verschijnt het groene gras en de kleurrijke bloemetjes! Vos danst vrolijk tussen al dat groen, Vogel heeft zijn spikkelei en Rups dwarrelt als een vlinder van bloem tot bloem.

Als dat niet goed gedaan is van ons…

Kan je kleuter er niet genoeg van krijgen? Er is speciaal een kinderwebsite rond deze voorstelling op http://www.operatralala.nl

Groetjes, juf Bérénice

Bezoek aan het milieupark

Standaard

Hallo bloggertjes,

ietsjes voor 9u vertrekken we naar het containerpark of beter milieupark want zo heet het sinds de vernieuwing. De meeste kleuters hebben iets meegebracht om aan de lijve het sorteren te ontdekken. Het is maar een klein stukje stappen maar Gilke struikelt en schaaft haar knie. Gelukkig is Gilke een harde tante en laat ze geen traan!
Sofie, de milieuambtenaar, staat ons op te wachten aan de poort. We stoppen voor rood licht want eigenlijk is het milieupark vandaag niet open, maar voor ons wordt er een uitzondering gemaakt. Allemaal samen gaan we op de weegbrug staan. Alle kleuters van K3 mét juf wegen op de reuzeweegschaal samen 360 kg… juf stapt er dan eens af maar hoeveel de kleuters zonder mij wegen is voor jullie een vraag en voor mij een weet! 🙂
Dries en Siemen gaan eens elk apart op de weegbrug staan, maar zo exact weegt ie nu ook weer niet, want 35 kilo per kleuter lijkt me veel! Iedereen wil natuurlijk eens alleen maar dat wordt dan eerder een rekenactiviteit en daarvoor kwamen we natuurlijk niet naar het milieupark.

Ene keer we binnen zijn is het even wennen aan de geur van het composterende tuinafval want heelwat kleuters knijpen de neus dicht. Maar na enkele minuten hoor ik Frann en Mali tegen elkaar zeggen dat ze het niet meer ruiken.

We starten de rondleiding bij het klein gevaarlijk afval, wat eigenlijk achter slot en grendel zit. Branko heeft een potje cosmetica mee dus hij mag dat op de tafel ervoor plaatsen.
Een berg oude elektrische toestellen is natuurlijk fascinerend. Wat zien we? Een heleboel computers, maar Lika ziet ook een koffiezet en Dries een graskantenmaaier.
Frann en Lika hebben ook batterijen mee die in de betreffende bak mogen.
Siemen gooit zijn isomostuk in een supergrote zak vol isomo. Hierin mag alleen wit isomo want een stukje met een kleurtje en de isomo kleurt bij recyclage blauw en wordt dus onbruikbaar.
Branko heeft een broek mee die in de container mag voor de Kringwinkel.
Beau heeft een mooi stenen kruikje meegebracht. Zonde om dat in de afvalcontainer te gooien. Sofie opent een container die op slot kan. Daarin zitten allerhande spullen voor de Kringwinkel, meestal meubels. Nu is de container leeg en mag Beau het eerste stuk helemaal achteraan in de container zetten.
Milan mag een kleine schoendoos werpen in de papier- en kartoncontainer.
En Dries, Branko en Emmily hebben iets mee voor bij het PMD. Later op school blijkt dat Emmily niet één klein blikje meehad maar een zak vol PMD, die ze gewoon aan de kapstok heeft laten hangen en er zorgvuldig één iets heeft uitgekozen! 🙂
Junior ging eigenlijk een stoomstrijkijzer met bak meebrengen maar aangezien we te voet naar het milieupark gaan, is dit eigenlijk véél te zwaar. Dus wordt het een houten plankje voor de container met houtafval.
De mama of papa van Milan had een zakje met verschillende spullen klaargstoken. Mama vreesde een beetje dat Milan het niet zou zien zitten om alles te sorteren want in zijn ogen was het geen afval?! Gelukkig komt hij op andere gedachten ene keer in het milieupark aangekomen. Sommige dingen die in het zakje van Milan zitten zijn niet gemakkelijk om te sorteren, want waar hoort een stylo thuis die zowel plastic als metaal bevat, hetzelfde probleem met een buis? Maar we hakken de knoop door, de buis komt bij de metalen, de stylo draaien we uit elkaar en zo wordt alles netjes gesorteerd.
Als laatste mag Milan een verwelkte bloem bij het tuinafval gooien.

Voilà, het sorteren zit erop, opgeruimd staat netjes! Milieuambtenaar Sofie was blij met ons bezoek en stond ervan versteld hoeveel de kleuters al wisten over sorteren… dat hebben ze natuurlijk te danken aan goed opletten tijdens de leergesprekken, wat ze duidelijk gedaan hebben! Bravo, K3!

Groetjes, juf Bérénice

Rommel opruimen

Standaard

Hallo bloggertjes,

na een boeiend leergesprek over o.a. afval gaan we de goeie gewoontes in daden omzetten. We zijn het erover eens dat niet alle straten of zelfs onze speelplaats er niet altijd even netjes bijligt. Papiertjes zomaar op de grond gooien… mag dat? Neen! En wat gebeurt er moest iedereen een klein papiertje op de grond gooien? Ja, dat wordt dan een berg papiertjes hé! Kauwgum op de grond, mag dat wel? Neen, natuurlijk niet. En Destiny kan erover meepraten want zij ging gisteren in een kauwgum zitten met vreselijk besmeurde kledij tot gevolg.

Dus we gaan zelf op stap om de buurt van alle afval te ontdoen. In het kot van Dirk vinden we zwerfvuilzakken. Wat is zwerfvuil? Mali kan ons vertellen dat dit dingen zijn die mensen zomaar op straat gooien.
We gaan van start met de speelplaats en zakken dan af naar de kerkwegeling achter de school om terug te arriveren op de rest van het schooldomein. Na een schoolfeest kan je daar heel wat papiertjes en andere rommel terugvinden. Siemen vindt dikwijls ” het slechtste papiertje van al!”, daarmee bedoelt hij dan aluminium! 🙂

Na drie kwartier is de buit: twee (bijna) halve vuilzakken “vuil”, 2 glazen alcoholflessen, twee batterijen en heelwat scherven.

Opgeruimd staat netjes… goed gewerkt, K3!

Groetjes, juf Bérénice

Schooluitstap

Standaard

Hallo bloggertjes,

om 7.45u arriveren de leerkrachten op school om de laatste resten van het schoolfeest op te ruimen. Enkele sterke jongens en meisjes steken een handje toe. Alle hulp welkom!

Rond 9u nog even binnen in de klas om een plasje te doen en te checken of we allemaal aanwezig zijn én ons lunchpakket hebben meegebracht… CHECKED! Picobello, K3 is paraat om te vertrekken.

Dirk brengt ons veilig en zonder omwegen naar Puyenbroeck. Het kriebelt al direct om te gaan ravotten. Nog eens met de juffen en begeleiders afspreken waar onze sloebers wel en niet mogen lopen en dan zet onze kleutergroep het op een sprint. Wat gaan we eerst doen? Het is allemaal zo leuk!

Om 10.30u houden we een tienuurtje. Koekje en drankje smaken al direct. Gesterkt om er weer helemaal in te vliegen. Groot en klein, ze hebben het allemaal naar hun zin.

Om 12u is het tijd om te picknicken. We verzamelen allemaal aan de picknicktafels, gezellig dicht bij elkaar. Maar net geen plaats voor iedereen, geen probleem, Gilke en ik picknicken gezellig met ons tweetjes in het gras. Sandwiches, boterhammen, zelfs een pastaslaatje, het gaat er gemakkelijk in. Geen treuzelaars aan tafel deze keer. Enkel Desiny had vier grote sandwiches mee – volgens haar 🙂 – dus als ze er drie heeft gegeten, vind ik het een hele prestatie.
Voor ene keer wachten we niet tot iedereen klaar is met eten, direct van tafel mag en verder ravotten is een must.

Om 13.30u worden de Zandloperkinderen door de Vriendenkring nog getrakteerd op een ijsje en een drankje. En sta je ervan versteld dat niemand het ijsje afsloeg?!

Nog vlug wat klimmen en klauteren, graven en putten maken… de tijd gaat veel te vlug voorbij want…

15u: “’t Is tijd, we gaan terug naar school!” Niemand moe op de bus want het plezier verplaatste zich gewoon van Puyenbroeck naar de Zandloper!

Weer een bewijs: wat is het toch leuk in de Zandloper!

Groetjes, juf Bérénice