Tagarchief: museum

Bezoek aan het MSK

Standaard

Hallo bloggertjes,

vanmorgen brengen we een bezoek aan het Museum voor Schone Kunsten in Gent.

Als we toekomen, mogen we al direct aan de slag want een klein houten plankje moet een blauwe kleur krijgen. En terwijl wij  op ontdekking gaan in het museum, kan het blauw drogen…

De gids leert ons dat het museum het Museum voor Schone Kunsten heet omdat hier heel oude schilderijen hangen. Bij elk schilderij dat de gids uitkiest, krijgen we ‘inside’ in het hoofd van de kunstenaar. Bijna alle kleuters en mezelf incluis vinden het enorm boeiend.

Het eerste werk waar we stoppen is een nogal donker werk: ‘De kruisdraging’ van Jheronimus Bosch. Een werk uit de tijd van de ridders.

De kruisdraging - Jheronimus Bosch

 

 

 

 

 

 

 

De gids vertelt ons dat Bosch graag schilderde over slechte en goede mensen. De goede mensen beeldde hij af met de ogen dicht omdat die de slechte mensen niet wilde zien. Bosch had een boek met allemaal “weetjes” en daarin  had hij gelezen dat mensen die rondliepen met open mond leugenaars waren. Mensen met een kromme neus waren wijsneuzen en mensen met uitpuilende ogen waren nieuwsgierig.

Het volgende meesterwerk is heel bekend: “Bruiloftsmaal in de schuur’ van Pieter Breughel. Eigenlijk was het schilderij geschilderd door zijn zoon want het echte werk hangt in Oostenrijk maar zijn zoon wilde graag dat zijn vader heel bekend werd dus kopieerde hij dit schilderij want als een schilderij op meerdere plaatsen hangt, word je beroemder. ’t Trucje heeft gewerkt! 😀

Bruiloftsmaal in de schuur - Pieter Breughel

 

 

 

 

 

 

 

Miel ziet dat er feest gevierd wordt op het schilderij. Ja, een trouwfeest. Alle mensen zijn aan het eten en drinken, behalve één iemand: de bruid. Ze kijkt ook triest. Ze mocht niet kiezen met wie ze trouwde. Blijkbaar mocht ze op haar eigen trouwfeest ook niet eten of drinken. Ze mocht daar enkel zitten. Dit was zo in de vroegere tijd. Zeno en Cécile vinden dit heel erg oneerlijk. Ze heeft nog meer redenen om triest te zijn want het is de laatste dag dat ze haar mooie, lange haren mag tonen. Vanaf de dag na haar trouwfeest zal ze altijd een wit kapje moeten dragen. En tot slot: er was geen geld voor een ring, daarom hadden ze een ring geschilderd op het doek achter haar hoofd om de ring te vervangen. “Ohhh, zo jammer!” klinkt het. Ja, gelukkig zijn de tijden veranderd!

We eindigen onze rondleiding bij ‘Zonnige boom’ van Emile Claus.

Zonnige boom - Emile Claus

 

 

 

 

 

 

 

 

Claus had een schilderij van Seurat gezien en hij vond dat heel mooi dus hij wou ook zo’n schilderij maken. Claus hield heel erg van de natuur dus maakte hij een boom op zijn meest favoriete moment van de dag, nl. de late middag als de zon de natuur omtovert in mooie kleuren. Op het schilderij zien we dus de lichtinval van de zon op de boom in de lente, net voordat er blaadjes aan de bomen kwamen.

Dit laatste schilderij is het uitgangspunt voor ons kunstwerkje. Op het houten plankje tekenen we een boom en geven hem kleur met oliekrijtjes. De prachtige werken kan je bekijken in onze online  ‘Kunstgalerie’.

De meesten krijgen hun boom op tijd afgewerkt. Een drietal kleuters mogen in de klas verder werken want het is tijd om terug naar school te keren.

Bedankt gids Saskia, het was superinteressant!

Groetjes, juf Bérénice

 

 

 

Advertenties

‘Kunst’, ons nieuw thema!

Standaard

Hallo bloggertjes,

we starten vandaag met een nieuw thema. Wie kent ons nieuw thema? “Kunst”, weet Cécile.

Wat is kunst? Gelijk mooie dingen (Miel) schilderijen (Cécile) tekeningen (Paulien) mooie tekeningen (Cedric) knutselwerkjes (Seth) standbeeld (Cécile) iets met allemaal ijzeren stokken gemaakt (Manon)

Waar kunnen we kunst zien? In het circus (Zeno) op school (Noa) in de academie (Manon) ring die de juf aan heeft (Cécile)

Welke kunst zien we op school? dingen die met verf gemaakt zijn (Cécile) Hoe heet een kunstwerk gemaakt met verf? “Een schilderij”, weet Miel. Inderdaad op school hangen er mooie kunstwerken. Alle kinderen in de klas maken mooie kunstwerken maar er hangen er ook nog aan de gebouwen. Die we zullen we dit thema ook eens gaan bekijken.

Maar waar gaan de mensen eigenlijk naar toe om kunst te zien? Cécile is daar al eens geweest maar weet de naam niet meer… Zo heel groot en daar heeft ze allemaal schilderijen gezien. “Ach ja, een museum!” herinnert ze zich opeens.

Wij gaan ook de laatste dag van ons thema naar een museum. Ik leg ook even uit dat een gids meegaat en wat een gids eigenlijk is… Een gids weet heel veel over het museum en legt ons dingen uit over de schilderijen. Wij weten niet altijd de verhalen achter de schilderijen maar een gids weet dat wel. “Ja, bij mijn oma is dat ook. Je kan niet goed zien wat de dingen zijn maar mijn oma weet dat wel!” vult Manon aan.

Ik vertel ook even dat we nadien in de kelder van het museum in het atelier gaan werken. Wat is een atelier? “Dat is gelijk mijn papa!” reageert Miel enthousiast. Wat doet hij daar? “Werken”, vat Miel kort samen. Wij gaan ook werken zoals echte kunstenaars in het atelier van het museum. Cécile haar ogen lichten helemaal op “Ohhhhhhh”… “Dus mijn mama heeft gelijk want ik dacht dat we daar gewoon gingen kijken!” vervolgt Cécile. Ja, dan heeft de mama van Cécile goed de themabrief gelezen want ik had dat al verklapt aan de mama’s en papa’s.

Ik vervolg dat we ook in de klas als echte kunstenaars aan de slag zullen gaan. En de voorlaatste dag van ons thema houden we een tentoonstelling. Wat is een tentoonstelling? “Daar komen mensen kijken naar de schilderijen”, weet Manon. Inderdaad! En de mama’s, papa’s en kindjes van de andere klassen mogen dan naar onze tentoonstelling komen kijken.

Miel zijn opa kan ook heel mooi schilderen en hij werkt in een winkeltje – hij werkt daar alleen hé – en hij verkoopt daar kaders voor rond kunstwerken. Ik kan Miel al geruststellen dat hij – en alle andere creatievelingen – ook eens een kader zullen maken voor rond een kunstwerk dat ze zelf mogen kiezen.

Volgend jaar gaat Cécile naar de tekenacademie, weet ze ons te vertellen. “Ik ook!” reageert Paulien enthousiast.

En dan richt ik de thematafel in zodat we helemaal in de ban zijn van… kunst!

thematafel kunst

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Groetjes, juf Bérénice

 

Bezoek aan het Designmuseum

Standaard

Hallo bloggertjes,

vandaag krijg ik spontaan te horen: ga je alweer op stap? Ja, ja, in ons thema ‘Kunst’ staan er twee kunstzinnige uitjes op het programma. Naast het M.S.K. vorige week, is vandaag het Designmuseum aan de beurt.

En ik heb er zin in, ideaal om de beslommeringen van deze ochtend (er heeft iemand tegen m’n auto gereden 😦 enkel blikschade… oef!) van me af te schudden.

Een heel lieve en bekwame gids leidt ons rond. Ze legt uit dat we in het Designmuseum niet echt veel schilderijen en beelden zullen vinden maar eerder gebruiksvoorwerpen, zoals kasten, tafels, stoelen, vazen,…

Maar waarom komen we dan naar het Designmuseum, we hebben toch ook tafels en stoelen thuis?

Volgens Maud is het om mooie dingen te bekijken. Luca denkt dat we dat doen omdat we over kunst leren. En Tiemen is ervan overtuigd dat de spullen hier mooier zijn dan die bij hem thuis! (Ja, mama en papa, dat heb ik niet gezegd hé! 😀 )

Het is natuurlijk omdat elk voorwerp hier echt ontworpen is: eerst getekend en dan pas in het echt gemaakt. Ze zien er ook allemaal speciaal uit.

In het museum zijn er natuurlijk ook regels. Deze bespreekt de gids uitgebreid met de kleuters want niets zo verleidelijk als een zetel te zien staan om je lekker in te vleien… Maar neen, dit mag uiteraard niet!

De gids toont telkens een pictogram en duidt dan een kleuter aan om te verwoorden welke regel er achter schuilt.

Pepijn krijgt de eerste. “Je mag niet lopen want als je ertegen botst, kan het kunstwerk omvallen.” Helemaal correct Pepijn.

Margot ziet bij de tweede regel duuidelijk dat je je hand moet opsteken als je iets wilt zeggen.

Het derde pictogram sluit daar een beetje bij aan want volgens Davina mag je niet roepen in het museum omdat je dan andere mensen stoort.

Anthe ontdekt bij de volgende regel dat het goed is om eerst aandachtig te kijken naar het kunstwerk en te luisteren naar wat de gids erover vertelt.

Esthée ziet iets dat niet mag bij het volgende pictogram: “Hij komt aan iets!”

En het laatste pictogram is voor Lennert: “We mogen er niet aankomen, handen achter de rug.”

Als we alle regels overlopen hebben, vertelt gids Annemarie een verhaaltje over Zanini die verliefd is op vazen. Alle kleuters krijgen een werkboekje waarin het verhaaltje van Zanini staat maar ook enkele tekenopdrachten die wij moeten uitvoeren. (De kleuters krijgen het boekje volgende week mee naar huis… sorry, daarstraks vergeten meegeven.)

De gids toont onze een bepaalde vaas in het boekje… Wie kan ze in het museum terugvinden?

Arwen vond de vaas het eerst in een vitrinekast een beetje verder in het museum.

Waarvan is de vaas gemaakt? Ook dat weet Arwen: “Glas!” Margot kent het nieuwe begrip nog dat we leerden: “Het glas is niet doorzichtbaar.” En Tiemen ontdekt dat de vaas lichtblauw is met donkerblauwe blaadjes.

We gaan allemaal aan de slag: neem uit de pennenzak jouw lievelingskleur en kleur héél zachtjes de achtergrond van de vaas en maak dan in dezelfde kleur er de blaadjes op.

Anthe heeft de opdracht picobello uitgevoerd!

Als we de bladzijde in ons werkboekje omdraaien, ontdekken we een andere vaas. We gaan op zoek…

En het is Zayna die de vaas als eerste ontdekt. De gids vertelt ons dat de maker van deze vaas wel héél erg van bloemetjes hield dus dat gaan we ook doen: bloemetjes maken op onze vaas.

Maud heeft een prachtig bloemetjesmotief gecreëerd!

Het pareltje van het Designmuseum is wel de huizenhoge vaas die in de tuin van het museum staat.

Waarom staat de vaas niet binnen in het museum? Daar heeft Anthe een logische verklaring voor: “Omdat ze niet binnen kan!”

Hoe is deze dan wel in de tuin gekomen? Volgens Arwen is ze in de tuin gemaakt. Pepijn denkt dan weer dat ze eerst is afgebroken en dan weer samengevoegd om in de tuin te zetten. Neen, neen, op geen van beide manier is het gebeurd maar wel met een grote kraan in z’n geheel boven het dak getild en zo in de tuin gezet!

In het werkboekje tekenen we een reuzegrote vaas en onszelf ernaast. Pepijn tekent zijn mama ernaast… hoe lief! ❤

Zayna maakt een kleurrijke vaas met een prachtig streepjespatroon!

Voor de laatste vaas trekken we een verdieping hoger. In een vitrinekast staan er enkele fopvazen. Eentje daarvan lijkt op een mannetje. “Ja, ik zie oorbellen!” zegt één van onze kleuters. Welke letters zijn de oorbellen? Ik dacht dat de kleuters het niet zouden weten, want letters benoemen dat moeten ze in K3 zeker nog niet kunnen, maar Maud weet het wel: “De letter B!” Waw!

En als laatste opdracht geven de kleuters de vaas in het boekje ook dezelfde oorbellen.

De rondleiding zit erop, ik hoor iemand zeggen “amaai, zo snel!” Ja, als het leuk is, vliegt de tijd!

En het toffe aan zo’ museumbezoek is dat dit bij sommige kleuters écht wel blijft hangen…

Kijk naar Anthe… zij maakte in de namiddag met de steekparels een… “vaas zoals we in het museum hebben gezien”! Tof toch?!

Groetjes, juf Bérénice

PS Voor nog meer foto’s, ga zeker een kijkje nemen op de website.

Dinomuseum

Standaard

Hallo bloggertjes,

vandaag is het dan eindelijk zover: het bezoek aan het Museum voor Natuurwetenschappen – alias het dinomuseum – is een feit.
img_8197.jpg

Bij aankomst in het museum wordt de klas in twee groepen verdeeld, derde kleuteklas en eerste leerjaar door elkaar want het gaat hier tenslotte om een integratie!

De eerste halte wordt de vitrine met de Iguanodons. De grootste dinofonds in België, specifiek in Bernissart! Het museum telt 31 skeletten van Iguanodons, niet allemaal volledig weliswaar maar sommige exemplaren nog zéér goed intact. België staat daarmee op de derde plaats in de wereld!

We bestuderen samen met gids Jeroen ( de groep van juf Yasmine had een andere gids waarvan ik de naam niet ken???) de Iguanodons. We bekijken de dino’s van boven zodat we bijna op ooghoogte zitten, we nemen een kijkje vanop de grond en we kunnen zelfs op een dino wandelen… welke mama en papa had dit genoegen al?! Niemand zeker… Wij wel!
De Iguanodon dankt zijn naam aan de grote gelijkenis van zijn tanden met die van een leguaan vandaar: iguana = leguaan en don = tand.

img_8200.jpg
We bestuderen de Iguanodon van kop tot staart. Wat valt ons op aan zijn voorpoten? Hij heeft precies handen maar zijn duim is een heel grote klauw. “Waarom zou dat zijn?” vraagt gids Jeroen. “Omdat hij zich kan krabben als hij jeuk heeft”, is Dries zijn respons. 🙂 Bijna, maar het is uiteraard eerder om zich te verdedigen.

Na de Iguanodons is het de beurt aan de rest van het museum. Zo zien we de skeletten van een Stegosaurus, Tyrannosaurus Rex, Triceratops en een Diplodocus.
img_8220.jpg
We stellen ook vast dat de poot van een Brachiosaurus torenhoog is… ongelofelijk, alleen maar de poot reikt tot het plafond van het museum!
img_8227.jpg

We sluiten de rondleiding af met een kijkje bij het skelet van een kleine dino met pluimen. Ja, ja, de voorloper van de kippen dus. Volgens gids Jeroen hebben we allemaal al dinosaurussen gezien en gegeten, namelijk de kip! Leuk weetje dus!

Na deze boeiende rondleiding gaan we knutselen en wat toevallig: een stegosaurus (zoals Dino hé).
Knippen en plakken
img_8229.jpg
en we hebben een stegosaurushoedje!
img_8257.jpg

De leukste afsluiter wordt toch wel het echte opgravingswerk. De kleuters gaan een steenkoolmijn in en halen er een brok “steen” uit en kappen maar.
img_8272.jpg
Als échte paleontologen komt stukje voor stukje een dinosaurus tevoorschijn. En alle minidino’s mogen mee naar huis!

Een voormiddag die dus meer dan de moeite waard was en voor onze kleutertjes een prima afsluiter van dit beestig leuke thema.

Prettige vakantie!

Groetjes, juf Bérénice